منیژه حکمت چقدر از بنیاد سینمایی فارابی تسهیلات مالی دریافت کرده است؟ – نیوز



بازتاب خبر news.ir

به گزارش مشرق، انتشار گزارش مالی و عملکرد بنیاد سینمایی فارابی، طبق معمول با حواشی ریز و درشتی همراه شده است. بلافاصله پس از انتشار این گزارش، منیژه حکمت تهیه‌کننده و کارگردان سینمای ایران، که یک هفته پیش از این و پس از درگذشت «خسرو سینایی» هم به علیرضا تابش و بنیاد سینمایی فارابی حمله کرده بود، در حساب شخصی خود نوشت: «بنیاد سینمایی فارابی از شفاف سازی مالی شما و هزینه های آن بنیاد من خیلی خجالت کشیدم. من شرمنده سینمای ایران!»

سایت خبری مدارا در گزارشی به ماجرای پرداخت نشدن سهم ده درصدی فارابی توسط تهیه‌کنندگان فیلم سینمایی «شهرموش‌ها۲» پس از انتشار گزارش سازمان سینمایی درباره سند مالکیت بیش از هزار فیلم سینمایی پرداخت. در متن این گزارش آمده است: در پی توئیت منیژه حکمت با این عنوان:«بنیاد سینمایی فارابی از شفاف سازی مالی شما و هزینه های آن بنیاد من خیلی خجالت کشیدم. من شرمنده سینمای ایران!» 

امیررضا نظری فعال رسانه در پای توئیت حکمت نوشت: «خانم حکمت شما که شرمنده سینمای ایران هستید خوبست شفاف بنویسید چرا و چگونه سهم ده درصدی فارابی از پروانه مالکیت شهرموشها۲ حذف شد؟ شرمندگی اینجاست نه از انتشار عملکرد یکساله فارابی. شرمندگی اینجاست که به رغم پیگیری‌ها هنوز حقوق فارابی در فیلم شهرموش‌ها توسط شما و آقای سرتیپی پرداخت نشده!»

این پاسخ نشان می‌دهد باردیگر اختلافات چند سال پیش سر تولید «شهرموش‌ها۲» در سال ۹۹ آغاز شده است. سال ۹۷ خبری در فضای مجازی منتشر شد مبنی بر این که سه فیلمساز سرشناس، صدرعاملی، جلیلوند و پناهنده در شورای اجتماعی بنیاد سینمایی فارابی حضور دارند و به بررسی فیلمنامه همکاران خود می‌پردازند و انتشار این خبر در فضای مجازی سوالات بسیاری را به وجود آورد، خبرنگار اعتمادآنلاین برای پیگیری صحت و سقم این مسئله با وجود تلاش برای تماس با این سه کارگردان و ابراهیم داروغه زاده، موفق به صحبت با آن‌ها نشد؛ اما با منیژه حکمت کارگردان و تهیه‌کننده سینما صحبت کرد.

او گفت: «متاسفانه من هم از این موضوع مطلع هستم. ببینید امروز به کجا رسیده‌ایم که هنرمندانی داریم که هم روشنفکر هستند و هم سانسورچی . یعنی به نوعی کارمند دولت هستند.اما فیلم هم می‌سازند». حکمت در آن گفتگو هم این سوال را مطرح کرد که «اصلا چرا فارابی به افرادی وام می‌دهد و به عده‌ای دیگر نمی‌دهد. برای من هم این موضوع سوال است. به عنوان کارگردان فیلم «جاده قدیم» هیچ پولی دریافت نکرده‌ام و سوال اصلی این است که چه کسانی چرا و چگونه از فارابی پول می‌گیرند.» 

در واکنش به اظهارات حکمت، علیرضا تابش مدیرعامل بنیاد سینمایی فارابی با ارسال جوابیه‌ای ضمن رد اظهارات وارد شده از سوی منیژه حکمت، جزئیاتی از تسهیلات دریافت‌شده توسط خود این کارگردان از بنیاد فارابی را در اختیار اعتمادآنلاین قرار داد.

مدیرعامل بنیاد سینمایی فارابی با انتقاد از برخی اظهارنظرها درباره ممیزی آثار در این بنیاد تاکید کرد: برخی اظهارات شگفت‌انگیز است، چرا که بنیاد فارابی در امر تولید نقش مشورتی دارد و اتهام زنی برخی از سینماگران به همکارانشان که در شوراهای مشورتی بنیاد سینمایی فارابی حضور دارند، اخلاقی نیست. بنیاد سینمایی فارابی در همه این سال‌ها نقش ممیزی نداشته و ندارد و شوراهای تشکیل شده در این نهاد سینمایی، نقش مشورتی دارند. از سال‌های گذشته فیلمسازان متعددی به عنوان اعضای کارگروه‌های مختلف با هدف تقویت متن و ارتقای فیلمنامه‌های ارائه شده به بنیاد فارابی، به همکاران خود مشاوره داده‌اند و اتهام زنی به همکاران سینمایی از سوی خانم حکمت به عنوان سانسورچی، دور از انصاف و رفتار حرفه‌ای است. تابش درباره ابهام مطرح شده از سوی کارگردان فیلم «جاده قدیم» درباره اینکه عده‌ای چرا و چگونه از فارابی پول می‌گیرند، گفت: خانم حکمت روال دریافت تسهیلات از بنیاد را خوب می‌دانند و آثار این تهیه کننده و کارگردان بارها مورد حمایت فارابی قرار گرفته است.

مدیرعامل بنیاد سینمایی فارابی همچنین یادآور شد: به عنوان نمونه به هنگام ساخت فیلم «شهر موش‌های۲» با تهیه کنندگی مشترک آقای علی سرتیپی، با دریافت رایگان رایت فرهنگی فیلم «شهر موش‌های ۱» قرارداد مشارکت به مبلغ ۲۹۳ میلیون تومانی منعقد و مبلغ ۱۹۰ میلیون تومان وجه نقد دریافت و۹۱ میلیون تومان تجهیزات فیلمبرداری استفاده کردند.

همچنین در اواسط کار نیز به دلیل مشکلات مالی تولید همین فیلم، تسهیلات موقت ۳۰۰ میلیون تومانی هم دریافت کردند که تاکنون اسناد مدارک لازم را جهت انجام امور اداری قرارداد مشارکت ارائه نکرده و بنیاد از این بابت پیگیر موضوع است.

تابش تصریح کرد: در دیگر آثار این تهیه کننده و کارگردان سینما نیز بنیاد فارابی همراهی داشته است. برای ساخت فیلم‌های «زندان زنان» در سال ۱۳۷۹ مبلغ ۳۵ میلیون تومان و «سه زن» در سال ۱۳۸۵ مبلغ ۸۶ میلیون تومان و «لالایی» در سال ۱۳۸۶ مبلغ ۶۵ میلیون و دو فیلم دیگر که با آقای علی سرتیپی مشترکاً تهیه کننده بودند «توده» در سال ۱۳۹۳ مبلغ ۱۰۰ میلیون تومان و «خماری» در سال ۱۳۹۴ مبلغ ۳۵۰ میلیون تومان بنیاد سینمایی فارابی به این تهیه کننده خوب سینمای ایران تسهیلات پرداخت کرده است.

بیشتر بخوانید:

منیژه حکمت با آلمانی ها و فرانسوی ها قرارداد بست

سال گذشته در جریان تولید فیلم «جاده قدیم» نیز با عنایت رییس سازمان سینمایی و پیگیری‌های بنیاد سینمایی فارابی، موسسه‌ای وابسته به صندوق اعتباری هنر در فیلم مذکور به میزان ۲۰ درصد مشارکت کرد». مدیرعامل بنیاد سینمایی فارابی در پایان آن گفتگو تاکید کرده بود: «به برکت «شفاف‌سازی حمایت‌ها»، هنرمندان، افکار عمومی، رسانه‌ها و مدیران می‌توانند در فضایی اخلاقی، آرام و به دور از هیجانات رایج در این باره گفت‌وگو و اظهارنظر کنند اما اتهام زنی زیبنده اصحاب هنر یا رسانه نیست.» با فضای به وجود آمده در سال ۹۹، احتمال ساخته شدن نسخه جدید شهرموش‌ها، و بدهکاری منیژه حکمت یکی از تهیه‌کنندگان شهرموش‌ها۲ بر اساس این بخش از حرف‌های مدیرعامل بنیاد سینمایی فارابی (تهیه‌کنندگان فیلم تسهیلات موقت ۳۰۰ میلیون تومانی هم دریافت کردند که تاکنون اسناد و مدارک لازم را جهت انجام امور اداری قرارداد مشارکت ارائه نکرده و بنیاد از این بابت پیگیر موضوع است.) مشخص نیست واکنش‌های توئیتری منیژه حکمت را باید در راستای فرار به جلو ارزیابی کرد یا طبق روال همیشگی گروهی از سینماگران قبل از تغییر دولت‌ها و در سال پایانی دولت حسن روحانی، باید این دست اقدامات را تقلاهایی برای ترسیم چشم‌انداز فعالیت در فردای سینمای ایران دانست؟

منبع: سینما آنلاین

لینک منبع: منیژه حکمت چقدر از بنیاد سینمایی فارابی تسهیلات مالی دریافت کرده است؟ – نیوز

https://www.news.ir/147336/%D9%85%D9%86%DB%8C%DA%98%D9%87-%D8%AD%DA%A9%D9%85%D8%AA-%DA%86%D9%82%D8%AF%D8%B1-%D8%A7%D8%B2-%D8%A8%D9%86%DB%8C%D8%A7%D8%AF-%D8%B3%DB%8C%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D9%81%D8%A7%D8%B1%D8%A7%D8%A8/

اخبار فرهنگی

منیژه حکمت چقدر از بنیاد سینمایی فرابی تسهیلات مالی دریافت کرده است؟ – نیوز



بازتاب خبر news.ir

به گزارش مشرق، انتشار گزارش مالی و عملکرد بنیاد سینمایی فارابی، طبق معمول با حواشی ریز و درشتی همراه شده است. بلافاصله پس از انتشار این گزارش، منیژه حکمت تهیه‌کننده و کارگردان سینمای ایران، که یک هفته پیش از این و پس از درگذشت «خسرو سینایی» هم به علیرضا تابش و بنیاد سینمایی فارابی حمله کرده بود، در حساب شخصی خود نوشت: «بنیاد سینمایی فارابی از شفاف سازی مالی شما و هزینه های آن بنیاد من خیلی خجالت کشیدم. من شرمنده سینمای ایران!»

سایت خبری مدارا در گزارشی به ماجرای پرداخت نشدن سهم ده درصدی فارابی توسط تهیه‌کنندگان فیلم سینمایی «شهرموش‌ها۲» پس از انتشار گزارش سازمان سینمایی درباره سند مالکیت بیش از هزار فیلم سینمایی پرداخت. در متن این گزارش آمده است: در پی توئیت منیژه حکمت با این عنوان:«بنیاد سینمایی فارابی از شفاف سازی مالی شما و هزینه های آن بنیاد من خیلی خجالت کشیدم. من شرمنده سینمای ایران!» 

امیررضا نظری فعال رسانه در پای توئیت حکمت نوشت: «خانم حکمت شما که شرمنده سینمای ایران هستید خوبست شفاف بنویسید چرا و چگونه سهم ده درصدی فارابی از پروانه مالکیت شهرموشها۲ حذف شد؟ شرمندگی اینجاست نه از انتشار عملکرد یکساله فارابی. شرمندگی اینجاست که به رغم پیگیری‌ها هنوز حقوق فارابی در فیلم شهرموش‌ها توسط شما و آقای سرتیپی پرداخت نشده!»

این پاسخ نشان می‌دهد باردیگر اختلافات چند سال پیش سر تولید «شهرموش‌ها۲» در سال ۹۹ آغاز شده است. سال ۹۷ خبری در فضای مجازی منتشر شد مبنی بر این که سه فیلمساز سرشناس، صدرعاملی، جلیلوند و پناهنده در شورای اجتماعی بنیاد سینمایی فارابی حضور دارند و به بررسی فیلمنامه همکاران خود می‌پردازند و انتشار این خبر در فضای مجازی سوالات بسیاری را به وجود آورد، خبرنگار اعتمادآنلاین برای پیگیری صحت و سقم این مسئله با وجود تلاش برای تماس با این سه کارگردان و ابراهیم داروغه زاده، موفق به صحبت با آن‌ها نشد؛ اما با منیژه حکمت کارگردان و تهیه‌کننده سینما صحبت کرد.

او گفت: «متاسفانه من هم از این موضوع مطلع هستم. ببینید امروز به کجا رسیده‌ایم که هنرمندانی داریم که هم روشنفکر هستند و هم سانسورچی . یعنی به نوعی کارمند دولت هستند.اما فیلم هم می‌سازند». حکمت در آن گفتگو هم این سوال را مطرح کرد که «اصلا چرا فارابی به افرادی وام می‌دهد و به عده‌ای دیگر نمی‌دهد. برای من هم این موضوع سوال است. به عنوان کارگردان فیلم «جاده قدیم» هیچ پولی دریافت نکرده‌ام و سوال اصلی این است که چه کسانی چرا و چگونه از فارابی پول می‌گیرند.» 

در واکنش به اظهارات حکمت، علیرضا تابش مدیرعامل بنیاد سینمایی فارابی با ارسال جوابیه‌ای ضمن رد اظهارات وارد شده از سوی منیژه حکمت، جزئیاتی از تسهیلات دریافت‌شده توسط خود این کارگردان از بنیاد فارابی را در اختیار اعتمادآنلاین قرار داد.

مدیرعامل بنیاد سینمایی فارابی با انتقاد از برخی اظهارنظرها درباره ممیزی آثار در این بنیاد تاکید کرد: برخی اظهارات شگفت‌انگیز است، چرا که بنیاد فارابی در امر تولید نقش مشورتی دارد و اتهام زنی برخی از سینماگران به همکارانشان که در شوراهای مشورتی بنیاد سینمایی فارابی حضور دارند، اخلاقی نیست. بنیاد سینمایی فارابی در همه این سال‌ها نقش ممیزی نداشته و ندارد و شوراهای تشکیل شده در این نهاد سینمایی، نقش مشورتی دارند. از سال‌های گذشته فیلمسازان متعددی به عنوان اعضای کارگروه‌های مختلف با هدف تقویت متن و ارتقای فیلمنامه‌های ارائه شده به بنیاد فارابی، به همکاران خود مشاوره داده‌اند و اتهام زنی به همکاران سینمایی از سوی خانم حکمت به عنوان سانسورچی، دور از انصاف و رفتار حرفه‌ای است. تابش درباره ابهام مطرح شده از سوی کارگردان فیلم «جاده قدیم» درباره اینکه عده‌ای چرا و چگونه از فارابی پول می‌گیرند، گفت: خانم حکمت روال دریافت تسهیلات از بنیاد را خوب می‌دانند و آثار این تهیه کننده و کارگردان بارها مورد حمایت فارابی قرار گرفته است.

مدیرعامل بنیاد سینمایی فارابی همچنین یادآور شد: به عنوان نمونه به هنگام ساخت فیلم «شهر موش‌های۲» با تهیه کنندگی مشترک آقای علی سرتیپی، با دریافت رایگان رایت فرهنگی فیلم «شهر موش‌های ۱» قرارداد مشارکت به مبلغ ۲۹۳ میلیون تومانی منعقد و مبلغ ۱۹۰ میلیون تومان وجه نقد دریافت و۹۱ میلیون تومان تجهیزات فیلمبرداری استفاده کردند.

همچنین در اواسط کار نیز به دلیل مشکلات مالی تولید همین فیلم، تسهیلات موقت ۳۰۰ میلیون تومانی هم دریافت کردند که تاکنون اسناد مدارک لازم را جهت انجام امور اداری قرارداد مشارکت ارائه نکرده و بنیاد از این بابت پیگیر موضوع است.

تابش تصریح کرد: در دیگر آثار این تهیه کننده و کارگردان سینما نیز بنیاد فارابی همراهی داشته است. برای ساخت فیلم‌های «زندان زنان» در سال ۱۳۷۹ مبلغ ۳۵ میلیون تومان و «سه زن» در سال ۱۳۸۵ مبلغ ۸۶ میلیون تومان و «لالایی» در سال ۱۳۸۶ مبلغ ۶۵ میلیون و دو فیلم دیگر که با آقای علی سرتیپی مشترکاً تهیه کننده بودند «توده» در سال ۱۳۹۳ مبلغ ۱۰۰ میلیون تومان و «خماری» در سال ۱۳۹۴ مبلغ ۳۵۰ میلیون تومان بنیاد سینمایی فارابی به این تهیه کننده خوب سینمای ایران تسهیلات پرداخت کرده است.

بیشتر بخوانید:

منیژه حکمت با آلمانی ها و فرانسوی ها قرارداد بست

سال گذشته در جریان تولید فیلم «جاده قدیم» نیز با عنایت رییس سازمان سینمایی و پیگیری‌های بنیاد سینمایی فارابی، موسسه‌ای وابسته به صندوق اعتباری هنر در فیلم مذکور به میزان ۲۰ درصد مشارکت کرد». مدیرعامل بنیاد سینمایی فارابی در پایان آن گفتگو تاکید کرده بود: «به برکت «شفاف‌سازی حمایت‌ها»، هنرمندان، افکار عمومی، رسانه‌ها و مدیران می‌توانند در فضایی اخلاقی، آرام و به دور از هیجانات رایج در این باره گفت‌وگو و اظهارنظر کنند اما اتهام زنی زیبنده اصحاب هنر یا رسانه نیست.» با فضای به وجود آمده در سال ۹۹، احتمال ساخته شدن نسخه جدید شهرموش‌ها، و بدهکاری منیژه حکمت یکی از تهیه‌کنندگان شهرموش‌ها۲ بر اساس این بخش از حرف‌های مدیرعامل بنیاد سینمایی فارابی (تهیه‌کنندگان فیلم تسهیلات موقت ۳۰۰ میلیون تومانی هم دریافت کردند که تاکنون اسناد و مدارک لازم را جهت انجام امور اداری قرارداد مشارکت ارائه نکرده و بنیاد از این بابت پیگیر موضوع است.) مشخص نیست واکنش‌های توئیتری منیژه حکمت را باید در راستای فرار به جلو ارزیابی کرد یا طبق روال همیشگی گروهی از سینماگران قبل از تغییر دولت‌ها و در سال پایانی دولت حسن روحانی، باید این دست اقدامات را تقلاهایی برای ترسیم چشم‌انداز فعالیت در فردای سینمای ایران دانست؟

لینک منبع: منیژه حکمت چقدر از بنیاد سینمایی فرابی تسهیلات مالی دریافت کرده است؟ – نیوز

https://www.news.ir/147324/%D9%85%D9%86%DB%8C%DA%98%D9%87-%D8%AD%DA%A9%D9%85%D8%AA-%DA%86%D9%82%D8%AF%D8%B1-%D8%A7%D8%B2-%D8%A8%D9%86%DB%8C%D8%A7%D8%AF-%D8%B3%DB%8C%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D9%81%D8%B1%D8%A7%D8%A8%DB%8C/

اخبار فرهنگی

عملکرد مالی فارابی در سال ۹۸ اعلام شد – نیوز



بازتاب خبر news.ir

به گزارش مشرق،در راستای سیاست شفاف‌سازی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و در چارچوب قانون انتشار و دسترسی آزاد به اطلاعات، جزئیات گزارش عملکرد مالی بنیاد سینمایی فارابی از موسسات تابعه سازمان سینمایی در دوازده ماه سال۹۸ منتشر شد.

بیشتر بخوانید:

مدیر سینمایی که ۳۰ سال خلاف سیاست‌های نظام عمل کرده است + اسناد

اطلاعات گزارش عملکرد مالی بنیاد سینمایی فارابی بر اساس حمایت از تحقیق،نگارش و تقویت متن فیلم نامه،حمایت از تولید فیلم سینمایی و سریال،حمایت از مشارکت در تولید فیلم سینمایی،حمایت از تولید آثار سینمایی فاخر،حمایت از ارتقای فرهنگی و هم اندیشی فیلم سازان با اندیشمندان حوزه و دانشگاه و بازدید آنها از مراکز و دستاوردهای مهم کشور،کمک به انجام ارزشیابی و نظارت بر تولید و نمایش آثار سینمایی، حمایت از برگزاری سی و هشتمین جشنواره ملی فیلم فجر و اجرای طرح سیمرغ ها و پروانه ها،حمایت از برگزاری سی و هشتمین جشنواره جهانی فیلم فجر،کمک به برگزاری سی و دومین جشنواره بین المللی فیلم های کودکان و نوجوانان و برگزاری هم زمان در استان ها، حمایت از تولید مشترک فیلم سینمایی با دیگر کشورها ،حمایت از آماده سازی و بازاریابی و عرضه فرهنگی و تجاری آثار و اعزام سینماگران به مجامع بین المللی و ….. تنظیم شده است.

گزارش عملکرد مالی بنیاد سینمایی فارابی در دوازده ماه سال۹۸

لینک منبع: عملکرد مالی فارابی در سال ۹۸ اعلام شد – نیوز

https://www.news.ir/147284/%D8%B9%D9%85%D9%84%DA%A9%D8%B1%D8%AF-%D9%85%D8%A7%D9%84%DB%8C-%D9%81%D8%A7%D8%B1%D8%A7%D8%A8%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D8%B3%D8%A7%D9%84-%DB%B9%DB%B8-%D8%A7%D8%B9%D9%84%D8%A7%D9%85-%D8%B4%D8%AF/

اخبار فرهنگی

«دست‌خط»؛ مانعی بزرگ برای تحریف سیاسی انقلاب اسلامی – نیوز



بازتاب خبر news.ir

سرویس فرهنگ و هنر مشرق – برنامه «دست‌خط» در یکسال اخیر، مهمانانی را به برنامه‌اش دعوت کرده که با انتقادات پرشمار رسانه‌های غیررسمی مواجه شده است. در یکی از برنامه‌های اخیر از مجموعه دست خط، حضور جنجالی «محمدرضا نعمت‌زاده» در این برنامه، در حالی رخ داد که برخی رسانه‌های غیررسمی مجری و تهیه کننده برنامه «محمد حسین رنجبران» را  متهم به تطهیر فعالیت‌های خانواده نعمت‌زاده کردند و با طرح موضوع فرار داماد و دادگاه دخترش ، وی را به حمایت از متهمان اقتصادی و دولت متهم کردند.

قبل از بررسی وضعیت برنامه «دست‌خط» باید گذشته و سوابق سردبیر و مجری آن را مرور کرده تا درباره اتهامات مطرح شده را در میزانسن عادلانه‌تری قضاوت کرد.

بیشتر بخوانید:

افرادی که کج رفته‌اند، از مردم عذرخواهی کنند/ روش آموزش و پرورش، حوزه و دانشگاه باید عوض شود/ نمازخوان کم نداریم، ولی تارک‌الصلاه هم کم نداریم

گذشته فعالیت‌های محمد حسین رنجبران، بسیار قابل استناد است،  زمانی که مجلس ششم در دوره اصلاحات وارد فاز تحصن شد، تنها خبرنگار منتقدی بود که از سوی تلویزیون حضور میدانی داوطلبانه در این ماجراجویی سیاسی داشت.هیچ خبرنگار دیگری از سیما به اندازه او در متن اتفاقات‌ مجلس ششم قرار نداشت.

این سابقه زمینه‌ای را ایجاد می‌کند تا در بررسی رویکردها و ریشه‌های عقیدتی مجری برنامه دست‌خط، دچار خطای محاسباتی نشویم. حضور و جمع‌آوری گزارش‌های شجاعانه به استناد آرشیو صدا و سیما، از ضریب قضاوت‌های اشتباه در مورد رویه‌ و رویکردهای این خبرنگار دیروز و برنامه‌ساز امروز تلویزیون خواهد کاست.

رنجبران سال ۱۳۸۵ در بخشی از برنامه خبر ۲۰:۳۰  اتاق شیشه‌ای را راه‌اندازی شد که در سیزده گفت‌وگوی متفاوت به سراغ مهدی کروبی، محمدرضا باهنر، علی‌اکبرناطق نوری، سیدمحمد سلامتی، مرتضی حاجی، مصطفی کواکبیان، احمد توکلی، عبدالله جاسبی و برخی دیگر از افراد رفت و این بخش خبری بسیار مورد توجه قرار گرفت. این دومین پرده از فعالیت‌های رنجبران بود. اتاق شیشه‌ای برنامه گفت و گو محور تحلیلی قابل استنادی است که می‌توان با اتکا به آن موضوع شکست گفتمان اصلاح طلبی در حوزه سیاست را به صورت عمیق بررسی کرد.

اما رنجبران را اغلب مخاطبان سیما با برنامه «دیروز، امروز، فردا» بیاد می‌آورند. قبل از بررسی رویکردهای او در این برنامه، ضرورت دارد، پیشینه این برنامه بررسی شود تا همزمان با  تشریح رویه‌ها و رویکردهای استاندار در برنامه‌سازی سیاسی، به شرح جامعی از وظایف  غیرحزبی سازندگان در تولید محتوای برنامه‌های سیاسی دست یافت. در واقع شناخت این وظایف باید با قوانین و پروتکل‌های سیمای ملی کشور مماس باشد.

برخلاف آنچه در رسانه‌ها نقل می‌شود، فصل دوم «دیروز، امروز، فردا» با حضور محمد حسین رنجبران از فصل اول آن موفق‌تر بود. با شناخت عمیق از پروتکل‌های رسانه ملی، فصل دوم این برنامه با شیب بسیار ملایمی، از میزان تنش‌های سیاسی جاری پسا ۸۸  کاست. حضور مجری فصل اول این برنامه در فتنه ۸۸ بسیار موثر بود، اما با آرام شدن فضای سیاسی کشور، کارکرد این برنامه عملا تغییر می‌کرد و رنجبران به عنوان بازیگر جدید این برنامه سیاسی، مسیر متفاوتی را در اجرا و دعوت مهمانان پیش گرفت.

او در فصل دوم برنامه «دیروز و امروز فردا»، سیب بحران‌زایی پسا۸۸ را گاز نزد. اگر هر مجری فرصت طلب دیگری سکان یک برنامه سیاسی و زنده را بر عهده می‌گرفت، حتما به دنبال تثبیت قدرت سیاسی خود در فضای خارج از صدا و سیما می‌رفت.

«دیروز، امروز، فردا»  در فصل دوم برنامه‌های ماندگاری را در تاریخچه‌اش ثبت کرد. به عنوان مثال مناظره ابراهیم اصغرزاده فعال سیاسی، یکی از تسخیرکنندگان لانه جاسوسی با حسین شریعتمداری مدیر مسوول روزنامه کیهان را نمی‌توان به عنوان یک مناظره تلویزیونی با تاریخ مصرف مشخصی ارزیابی کرد.

رنجبران وجه تالیفی خود را به این برنامه افزود و «دیروز، امروز، فردا» از آن ساختار هیجانی با دوقطبی‌های مرسوم اصلاح‌طلب- اصولگرا فاصله گرفت و ساختار برنامه حتی در ساحت مناظره تبدیل به بسته‌های گفتمانی شد که با گذشت چندین سال این از تاریخ ساخت آنان، برای شناخت پارادایم جمهوری اسلامی قابل بررسی هستند.

پس هیچ جای مشخصی در جمهوری اسلامی نیست که وارد تاریخ نگاری بعد از انقلاب بشود. یکی از دلایلی که وارد پژوهش و نگارش تاریخ بعد از انقلاب نمی‌شوند این است که وقتی شما وارد این حوزه می‌شوید باید موضع خود را مشخص کنید

اما در همان مقطع نیز هجمه رسانه‌ای عجیبی علیه این برنامه پس از حذف مجری قبلی شکل گرفت و سمپات‌هاب فصل نخست این برنامه بازهم میان رسانه‌های خودشان و تلویزیون، دو قطبی «انقلابی تراز»  و ضرغامی غیرانقلابی را ساختند.

سه برنامه طولانی «دیروز، امروز،فردا»، دست‌خط و شناسنامه اهداف مغغول مانده‌ای در رسانه ملی را دنبال می‌کند که روند این فعالیت‌ها در منطق حزبی و جناحی تعریف نمی‌شود.

برای تشریح این اهداف مغفول مانده باید به یکی از گفت وگوهای جواد موگویی روزنامه‌نگار مستقل، مستندساز و تاریخ‌پژوه اشاره کنیم. موگویی در گفت و گو با مشرق در اعتراض به نگارش مدون تاریخ پس از انقلاب می‌گوید:«مؤسسه پژوهش‌های سیاسی» در حوزه مشروطه و پهلوی کار می‌کند. «مؤسسه مطالعات تاریخ معاصر» که آقای دکتر حقانی مسئولش هستند، در حوزه تاریخ مشروطه کار می‌کند و به تدریج وارد پژوهش در مورد دوران پهلوی شدند. «حوزه هنری»، مسئولیت پژوهش درباره بخش تاریخ شفاهی انقلاب را برعهده دارد و عمدتا در مورد خاطرات زندانیان قبل از انقلاب کار می‌کند.

هیچ کدام از این سه مؤسسه وارد دوران بعد از انقلاب نشدند. مرکز اسناد انقلاب اسلامی را هم داریم که‌ مسئولیتش با جناب روح الله حسینیان است که جسته و گریخته وارد پژوهش درباره دوران بعد از انقلاب شده‌اند، آن هم با کیفیت پایین.

پس هیچ جای مشخصی در جمهوری اسلامی نیست که وارد تاریخ نگاری بعد از انقلاب بشود. یکی از دلایلی که وارد پژوهش و نگارش تاریخ بعد از انقلاب نمی‌شوند این است که وقتی وارد این حوزه می‌شوید باید موضع خود را مشخص کنید و خیلی از دستگاه‌ها دوست ندارند موضع خودشان را مشخص کنند.

 رنجبران در رقابت با چهره‌های نظیر حسین دهباشی، ثبت و ضبط تاریخ شفاهی ایران پس از انقلاب اسلامی را نامحسوس دنبال می‌کند. او در ثبت این گفت و گوها با بیش از ۱۸۰  سیاستمدار ایرانی، یک رکورد قابل اعتنا را در رسانه ملی را ثبت کرده است. طبیعی است که برنامه سازی سیاسی، نباید در بزنگاه‌های سیاسی، حوادث و مواجهه‌های سیاسی صورت پذیرد. برنامه‌های نظیر «دست‌خط» و شناسنامه  از تاریخ و افق‌های  آینده انقلاب با محوریت فعالان سیاسی فرآیند ثبت را دنبال کنند.

بیشتر بخوانید:

دو خاطره‌ای که حاج قاسم در حرم امام رضا (ع) بیان کرد/ ماجرای اعدام‌های ۶۷/ ناگفته‌های حکم اعدام آغاجری و مداخله رهبر انقلاب

چنین برنامه‌های با توجه به پروتکل‌های سیما نباید قضاوت جناحی صریح را به مخاطب منتقل کند. اگر خروجی برنامه‌ دست‌خط و شناسنامه چنین باشند، خلاف رویه مرسوم سیما عمل کرده‌اند.از قضا یکی از مزیت‌های ویژه دو برنامه مذکور این است مجری با حفظ پروتکل‌های انقلابی – ملی، نماینده هیچ طیف و جناحی نیست اما مطالبات انقلابی را در برنامه‌اش به صورت بسیار ظریفی دنبال می‌کند.

در اظهارنظر اخیر و مهم جواد موگویی یک نکته بسیار شاخص وجود دارد.موگویی اشاره می‌کند در بررسی تاریخ پس از انقلاب باید موضع خود را مشخص کنید و خیلی از دستگاه‌ها و لزوما اشخصا سیاسی علاقه‌مند نیستند که موضع خودشان را مشخص کنند. رنجبران مبتنی بر مواضع رسمی سازمان صدا و سیما با چهره‌های سرشناس حوزه سیاست گفت و گو می‌کند و خروجی‌های این برنامه متناسب  با مواضع رسمی و ملی صدا و سیماست. ضمن اینکه بسیاری از مهمانان حاضر در این برنامه، در بزنگاه‌های بسیار مهمی حتی حاضر به گفت‌وگو با رسانه‌های صاحب موضع نیستند. نمونه‌ جنجالی‌اش گونه نادر محمدرضا نعمت‌زاده است.

تحلیل عوام‌فریبانه از برنامه‌سازی سیاسی  این است که برنامه «دست‌خط» با توجه به رسیدگی جرائم آشکار شبنم نعمت‌زاده و فرار همسرش مجرم وی، حضور نعمت‌زاده پدر در این برنامه مغایر با اهداف انقلابی صدا و سیماست.

در وهله نخست باید از زاویه‌ای ملی حضور و رویکرد چهره‌هایی نظیر نعمت‌زاده را در برنامه دست‌خط   بررسی کرد. چهره‌ای نظیر نعمت‌زاده زمانی که فعالیتی در اندازه هدایت یک وزارتخانه را برعهده نداشت (دوره دوم دولت اصلاحات)، در ۲۵ شرکت نفتی مهم کشور، سمت عضو هیات مدیره یا رئیس هیات مدیره را یدک می‌کشید. اگر اشکالی در سیستم وجود دارد که نعمت‌زاده به سادگی می‌تواند در بیست و  اندی شرکت نفتی عضویت داشته باشد، این اشکال باید به صورت سیستماتیک حل شود. حل سیستماتیک این موضوع چگونه ممکن است؟ نعمت‌زاده بخشی از تاریخ مدیریتی ۴۰ ساله جمهوری اسلامی است و ثبت و ضبط خاطرات او در رسانه ملی، افقی را برای «آینده مدیریتی» جمهوری اسلامی روشن می‌کند.

به هر حال اگر نواقصی در سیستم وجود دارد، حل نواقص به عهده یک برنامه تلویزیونی در صدا و سیما نیست.  حضور رسانه‌ای نعمت‌زاده در این مقطع اگر به زعم منتقدان ۱۰ ساله رنجبران ضرورت ندارد، اما ثبت دیدگاه‌ها و تاریخ شفاهی مدیران در رسانه ملی یک ضرورت است.

منتقدانی که  برنامه «دست‌خط» را  در فضای مجازی محاکمه می‌کنند، آیا به این مهم آگاه هستند که سازمان صدا و سیما ماموریت و وظیفه‌اش با قوه قضائیه متفاوت است و برنامه دست‌خط قرار نیست محمدرضا نعمت‌زاده،هادی غفاری، شهین دخت مولاوردی، مرتضی حاجی، پیروز حناجی، معصومه ابتکار، جواد آذری جهرمی، محسن رفیق دوست، علی مطهری و… را محاکمه کند.

بخشی از تمرین دموکراسی شنیدن صداهای مخالف در رسانه ملی است، کما اینکه مولاوردی در گفت‌وگویش در برنامه دست‌خط به صورت فرصت‌طلبانه‌ای رسانه‌های منتقدش را مورد هجمه قرار داد، اما همان رسانه‌های منتقد متن کامل اظهارات مولاوردی را منتشر کردند، چون به ثبت این تاریخ شفاهی و دیدگاه‌های مولاوردی به عنوان یکی از مدیران انتصابی ضرورت است و در آینده به صورت یک منبع پژوهشی مورد استفاده قرار خواهد گرفت.

در رخوت کنونی مطبوعاتی خارج از سازمان، اغلب رسانه‌ها مسئله‌اشان نقد برنامه دست‌خط نیست. با کمی آگاهی به ساختار ارتباطات و مناسبات رسانه‌ای رقبای درونی سازمان صدا و سیما و آگاهی حداقلی می‌توان دریافت که شانتاژهای رسانه‌ای علیه یک مجری و یک برنامه خاص، مقاصد انقلابی مصلحانه را دنبال نمی‌کند.

برنامه «دست خط»،مهمانان حاضر در این برنامه و خروجی آن در چهارچوب‌های معین، رسمی و ملی سازمان صدا و سیما ساخته شده است.اگر در مورد مهمانی خاص، در هفته‌های اخیر، دامنه هجمه‌های رسانه‌ای افزایش پیدا می‌کند، مقاصد انتقادات مطرح شده، اصلاح رویکرد و رویه برنامه دست‌خط نیست. 

بیشتر بخوانید:

در ماجرای بنزین، مقصر اصلی مجلس بود/ لاریجانی هم مانند روحانی است؛ برای ۱۴۰۰ با او ائتلاف می‌کنیم

در پایان باید نسبت سنجی کرد که مهمانان برنامه «دست‌خط»، «شناسنامه» در در دعوت از دو گرایش سیاسی دچار افراط و تفریط شده است؟! بررسی ۱۵۰ برنامه اخیر رنجبران نشان می‌دهد عدالت کاملا رعایت شده  و گرایشات سیاسی مختلف به یک نسبت کاملا عادلانه در این برنامه حضور داشته‌اند.

حالا ک اعتماد فراجناحی نسبت به این مجری کارکشته حضور دارد، او با دعوت از بسیاری از مهمانان همچنان بررسی ابعاد فتنه ۸۸ را به عنوان یک دستور کار ویژه دنبال می‌کند. بدون آنکه فرد یا افرادی را (غیر از سران فتنه)  متهم کند، این چالش سیاسی را بررسی می‌کند تا ضمن آگاهی رسانی گسترده، مورد مذکور در کشورمان تکرار نشود.

با بررسی این کارنامه بسیار شفاف آیا همچنان باید گزینه انقلابی‌بودن یا نبودن رنجبران را به عنوان یک صورت مساله دنبال کنیم؟ اگر نعمت‌زاده به عنوان مهمان برنامه دست‌خط در رسانه ملی حضور پیدا نمی‌کرد حسین دهباشی در برنامه ویژه تاریخی‌اش یک قهرمان مستقلی می‌ساخت که خانواده‌اش مورد ظلم قرار گرفته‌اند. روند برنامه‌هایی از جنس دستخط، مانع بزرگی برای شکل‌گیری چنین برنامه‌هایی با تم انحرافی خواهد بود.

لینک منبع: «دست‌خط»؛ مانعی بزرگ برای تحریف سیاسی انقلاب اسلامی – نیوز

https://www.news.ir/147273/%D8%AF%D8%B3%D8%AA%E2%80%8C%D8%AE%D8%B7%D8%9B-%D9%85%D8%A7%D9%86%D8%B9%DB%8C-%D8%A8%D8%B2%D8%B1%DA%AF-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%AA%D8%AD%D8%B1%DB%8C%D9%81-%D8%B3%DB%8C%D8%A7%D8%B3%DB%8C/

اخبار فرهنگی

«دست‌خط»؛ مانع بزرگی برای تحریف سیاسی انقلاب اسلامی – نیوز



بازتاب خبر news.ir

سرویس فرهنگ و هنر مشرق – برنامه «دست‌خط» در یکسال اخیر، مهمانانی را به برنامه‌اش دعوت کرده که با انتقادات پرشمار رسانه‌های غیررسمی مواجه شده است. در یکی از برنامه‌های اخیر از مجموعه دست خط، حضور جنجالی «محمدرضا نعمت‌زاده» در این برنامه، در حالی رخ داد که برخی رسانه‌های غیررسمی مجری و تهیه کننده برنامه «محمد حسین رنجبران» را  متهم به تطهیر فعالیت‌های خانواده نعمت‌زاده کردند و با طرح موضوع فرار داماد و دادگاه دخترش ، وی را به حمایت از متهمان اقتصادی و دولت متهم کردند.

قبل از بررسی وضعیت برنامه «دست‌خط» باید گذشته و سوابق سردبیر و مجری آن را مرور کرده تا درباره اتهامات مطرح شده را در میزانسن عادلانه‌تری قضاوت کرد.

بیشتر بخوانید:

افرادی که کج رفته‌اند، از مردم عذرخواهی کنند/ روش آموزش و پرورش، حوزه و دانشگاه باید عوض شود/ نمازخوان کم نداریم، ولی تارک‌الصلاه هم کم نداریم

گذشته فعالیت‌های محمد حسین رنجبران، بسیار قابل استناد است،  زمانی که مجلس ششم در دوره اصلاحات وارد فاز تحصن شد، تنها خبرنگار منتقدی بود که از سوی تلویزیون حضور میدانی داوطلبانه در این ماجراجویی سیاسی داشت.هیچ خبرنگار دیگری از سیما به اندازه او در متن اتفاقات‌ مجلس ششم قرار نداشت.

این سابقه زمینه‌ای را ایجاد می‌کند تا در بررسی رویکردها و ریشه‌های عقیدتی مجری برنامه دست‌خط، دچار خطای محاسباتی نشویم. حضور و جمع‌آوری گزارش‌های شجاعانه به استناد آرشیو صدا و سیما، از ضریب قضاوت‌های اشتباه در مورد رویه‌ و رویکردهای این خبرنگار دیروز و برنامه‌ساز امروز تلویزیون خواهد کاست.

رنجبران سال ۱۳۸۵ در بخشی از برنامه خبر ۲۰:۳۰  اتاق شیشه‌ای را راه‌اندازی شد که در سیزده گفت‌وگوی متفاوت به سراغ مهدی کروبی، محمدرضا باهنر، علی‌اکبرناطق نوری، سیدمحمد سلامتی، مرتضی حاجی، مصطفی کواکبیان، احمد توکلی، عبدالله جاسبی و برخی دیگر از افراد رفت و این بخش خبری بسیار مورد توجه قرار گرفت. این دومین پرده از فعالیت‌های رنجبران بود. اتاق شیشه‌ای برنامه گفت و گو محور تحلیلی قابل استنادی است که می‌توان با اتکا به آن موضوع شکست گفتمان اصلاح طلبی در حوزه سیاست را به صورت عمیق بررسی کرد.

اما رنجبران را اغلب مخاطبان سیما با برنامه «دیروز، امروز، فردا» بیاد می‌آورند. قبل از بررسی رویکردهای او در این برنامه، ضرورت دارد، پیشینه این برنامه بررسی شود تا همزمان با  تشریح رویه‌ها و رویکردهای استاندار در برنامه‌سازی سیاسی، به شرح جامعی از وظایف  غیرحزبی سازندگان در تولید محتوای برنامه‌های سیاسی دست یافت. در واقع شناخت این وظایف باید با قوانین و پروتکل‌های سیمای ملی کشور مماس باشد.

برخلاف آنچه در رسانه‌ها نقل می‌شود، فصل دوم «دیروز، امروز، فردا» با حضور محمد حسین رنجبران از فصل اول آن موفق‌تر بود. با شناخت عمیق از پروتکل‌های رسانه ملی، فصل دوم این برنامه با شیب بسیار ملایمی، از میزان تنش‌های سیاسی جاری پسا ۸۸  کاست. حضور مجری فصل اول این برنامه در فتنه ۸۸ بسیار موثر بود، اما با آرام شدن فضای سیاسی کشور، کارکرد این برنامه عملا تغییر می‌کرد و رنجبران به عنوان بازیگر جدید این برنامه سیاسی، مسیر متفاوتی را در اجرا و دعوت مهمانان پیش گرفت.

او در فصل دوم برنامه «دیروز و امروز فردا»، سیب بحران‌زایی پسا۸۸ را گاز نزد. اگر هر مجری فرصت طلب دیگری سکان یک برنامه سیاسی و زنده را بر عهده می‌گرفت، حتما به دنبال تثبیت قدرت سیاسی خود در فضای خارج از صدا و سیما می‌رفت.

«دیروز، امروز، فردا»  در فصل دوم برنامه‌های ماندگاری را در تاریخچه‌اش ثبت کرد. به عنوان مثال مناظره ابراهیم اصغرزاده فعال سیاسی، یکی از تسخیرکنندگان لانه جاسوسی با حسین شریعتمداری مدیر مسوول روزنامه کیهان را نمی‌توان به عنوان یک مناظره تلویزیونی با تاریخ مصرف مشخصی ارزیابی کرد.

رنجبران وجه تالیفی خود را به این برنامه افزود و «دیروز، امروز، فردا» از آن ساختار هیجانی با دوقطبی‌های مرسوم اصلاح‌طلب- اصولگرا فاصله گرفت و ساختار برنامه حتی در ساحت مناظره تبدیل به بسته‌های گفتمانی شد که با گذشت چندین سال این از تاریخ ساخت آنان، برای شناخت پارادایم جمهوری اسلامی قابل بررسی هستند.

پس هیچ جای مشخصی در جمهوری اسلامی نیست که وارد تاریخ نگاری بعد از انقلاب بشود. یکی از دلایلی که وارد پژوهش و نگارش تاریخ بعد از انقلاب نمی‌شوند این است که وقتی شما وارد این حوزه می‌شوید باید موضع خود را مشخص کنید

اما در همان مقطع نیز هجمه رسانه‌ای عجیبی علیه این برنامه پس از حذف مجری قبلی شکل گرفت و سمپات‌هاب فصل نخست این برنامه بازهم میان رسانه‌های خودشان و تلویزیون، دو قطبی «انقلابی تراز»  و ضرغامی غیرانقلابی را ساختند.

سه برنامه طولانی «دیروز، امروز،فردا»، دست‌خط و شناسنامه اهداف مغغول مانده‌ای در رسانه ملی را دنبال می‌کند که روند این فعالیت‌ها در منطق حزبی و جناحی تعریف نمی‌شود.

برای تشریح این اهداف مغفول مانده باید به یکی از گفت وگوهای جواد موگویی روزنامه‌نگار مستقل، مستندساز و تاریخ‌پژوه اشاره کنیم. موگویی در گفت و گو با مشرق در اعتراض به نگارش مدون تاریخ پس از انقلاب می‌گوید:«مؤسسه پژوهش‌های سیاسی» در حوزه مشروطه و پهلوی کار می‌کند. «مؤسسه مطالعات تاریخ معاصر» که آقای دکتر حقانی مسئولش هستند، در حوزه تاریخ مشروطه کار می‌کند و به تدریج وارد پژوهش در مورد دوران پهلوی شدند. «حوزه هنری»، مسئولیت پژوهش درباره بخش تاریخ شفاهی انقلاب را برعهده دارد و عمدتا در مورد خاطرات زندانیان قبل از انقلاب کار می‌کند.

هیچ کدام از این سه مؤسسه وارد دوران بعد از انقلاب نشدند. مرکز اسناد انقلاب اسلامی را هم داریم که‌ مسئولیتش با جناب روح الله حسینیان است که جسته و گریخته وارد پژوهش درباره دوران بعد از انقلاب شده‌اند، آن هم با کیفیت پایین.

پس هیچ جای مشخصی در جمهوری اسلامی نیست که وارد تاریخ نگاری بعد از انقلاب بشود. یکی از دلایلی که وارد پژوهش و نگارش تاریخ بعد از انقلاب نمی‌شوند این است که وقتی وارد این حوزه می‌شوید باید موضع خود را مشخص کنید و خیلی از دستگاه‌ها دوست ندارند موضع خودشان را مشخص کنند.

 رنجبران در رقابت با چهره‌های نظیر حسین دهباشی، ثبت و ضبط تاریخ شفاهی ایران پس از انقلاب اسلامی را نامحسوس دنبال می‌کند. او در ثبت این گفت و گوها با بیش از ۱۸۰  سیاستمدار ایرانی، یک رکورد قابل اعتنا را در رسانه ملی را ثبت کرده است. طبیعی است که برنامه سازی سیاسی، نباید در بزنگاه‌های سیاسی، حوادث و مواجهه‌های سیاسی صورت پذیرد. برنامه‌های نظیر «دست‌خط» و شناسنامه  از تاریخ و افق‌های  آینده انقلاب با محوریت فعالان سیاسی فرآیند ثبت را دنبال کنند.

بیشتر بخوانید:

دو خاطره‌ای که حاج قاسم در حرم امام رضا (ع) بیان کرد/ ماجرای اعدام‌های ۶۷/ ناگفته‌های حکم اعدام آغاجری و مداخله رهبر انقلاب

چنین برنامه‌های با توجه به پروتکل‌های سیما نباید قضاوت جناحی صریح را به مخاطب منتقل کند. اگر خروجی برنامه‌ دست‌خط و شناسنامه چنین باشند، خلاف رویه مرسوم سیما عمل کرده‌اند.از قضا یکی از مزیت‌های ویژه دو برنامه مذکور این است مجری با حفظ پروتکل‌های انقلابی – ملی، نماینده هیچ طیف و جناحی نیست اما مطالبات انقلابی را در برنامه‌اش به صورت بسیار ظریفی دنبال می‌کند.

در اظهارنظر اخیر و مهم جواد موگویی یک نکته بسیار شاخص وجود دارد.موگویی اشاره می‌کند در بررسی تاریخ پس از انقلاب باید موضع خود را مشخص کنید و خیلی از دستگاه‌ها و لزوما اشخصا سیاسی علاقه‌مند نیستند که موضع خودشان را مشخص کنند. رنجبران مبتنی بر مواضع رسمی سازمان صدا و سیما با چهره‌های سرشناس حوزه سیاست گفت و گو می‌کند و خروجی‌های این برنامه متناسب  با مواضع رسمی و ملی صدا و سیماست. ضمن اینکه بسیاری از مهمانان حاضر در این برنامه، در بزنگاه‌های بسیار مهمی حتی حاضر به گفت‌وگو با رسانه‌های صاحب موضع نیستند. نمونه‌ جنجالی‌اش گونه نادر محمدرضا نعمت‌زاده است.

تحلیل عوام‌فریبانه از برنامه‌سازی سیاسی  این است که برنامه «دست‌خط» با توجه به رسیدگی جرائم آشکار شبنم نعمت‌زاده و فرار همسرش مجرم وی، حضور نعمت‌زاده پدر در این برنامه مغایر با اهداف انقلابی صدا و سیماست.

در وهله نخست باید از زاویه‌ای ملی حضور و رویکرد چهره‌هایی نظیر نعمت‌زاده را در برنامه دست‌خط   بررسی کرد. چهره‌ای نظیر نعمت‌زاده زمانی که فعالیتی در اندازه هدایت یک وزارتخانه را برعهده نداشت (دوره دوم دولت اصلاحات)، در ۲۵ شرکت نفتی مهم کشور، سمت عضو هیات مدیره یا رئیس هیات مدیره را یدک می‌کشید. اگر اشکالی در سیستم وجود دارد که نعمت‌زاده به سادگی می‌تواند در بیست و  اندی شرکت نفتی عضویت داشته باشد، این اشکال باید به صورت سیستماتیک حل شود. حل سیستماتیک این موضوع چگونه ممکن است؟ نعمت‌زاده بخشی از تاریخ مدیریتی ۴۰ ساله جمهوری اسلامی است و ثبت و ضبط خاطرات او در رسانه ملی، افقی را برای «آینده مدیریتی» جمهوری اسلامی روشن می‌کند.

به هر حال اگر نواقصی در سیستم وجود دارد، حل نواقص به عهده یک برنامه تلویزیونی در صدا و سیما نیست.  حضور رسانه‌ای نعمت‌زاده در این مقطع اگر به زعم منتقدان ۱۰ ساله رنجبران ضرورت ندارد، اما ثبت دیدگاه‌ها و تاریخ شفاهی مدیران در رسانه ملی یک ضرورت است.

منتقدانی که  برنامه «دست‌خط» را  در فضای مجازی محاکمه می‌کنند، آیا به این مهم آگاه هستند که سازمان صدا و سیما ماموریت و وظیفه‌اش با قوه قضائیه متفاوت است و برنامه دست‌خط قرار نیست محمدرضا نعمت‌زاده،هادی غفاری، شهین دخت مولاوردی، مرتضی حاجی، پیروز حناجی، معصومه ابتکار، جواد آذری جهرمی، محسن رفیق دوست، علی مطهری و… را محاکمه کند.

بخشی از تمرین دموکراسی شنیدن صداهای مخالف در رسانه ملی است، کما اینکه مولاوردی در گفت‌وگویش در برنامه دست‌خط به صورت فرصت‌طلبانه‌ای رسانه‌های منتقدش را مورد هجمه قرار داد، اما همان رسانه‌های منتقد متن کامل اظهارات مولاوردی را منتشر کردند، چون به ثبت این تاریخ شفاهی و دیدگاه‌های مولاوردی به عنوان یکی از مدیران انتصابی ضرورت است و در آینده به صورت یک منبع پژوهشی مورد استفاده قرار خواهد گرفت.

در رخوت کنونی مطبوعاتی خارج از سازمان، اغلب رسانه‌ها مسئله‌اشان نقد برنامه دست‌خط نیست. با کمی آگاهی به ساختار ارتباطات و مناسبات رسانه‌ای رقبای درونی سازمان صدا و سیما و آگاهی حداقلی می‌توان دریافت که شانتاژهای رسانه‌ای علیه یک مجری و یک برنامه خاص، مقاصد انقلابی مصلحانه را دنبال نمی‌کند.

برنامه «دست خط»،مهمانان حاضر در این برنامه و خروجی آن در چهارچوب‌های معین، رسمی و ملی سازمان صدا و سیما ساخته شده است.اگر در مورد مهمانی خاص، در هفته‌های اخیر، دامنه هجمه‌های رسانه‌ای افزایش پیدا می‌کند، مقاصد انتقادات مطرح شده، اصلاح رویکرد و رویه برنامه دست‌خط نیست. 

بیشتر بخوانید:

در ماجرای بنزین، مقصر اصلی مجلس بود/ لاریجانی هم مانند روحانی است؛ برای ۱۴۰۰ با او ائتلاف می‌کنیم

در پایان باید نسبت سنجی کرد که مهمانان برنامه «دست‌خط»، «شناسنامه» در در دعوت از دو گرایش سیاسی دچار افراط و تفریط شده است؟! بررسی ۱۵۰ برنامه اخیر رنجبران نشان می‌دهد عدالت کاملا رعایت شده  و گرایشات سیاسی مختلف به یک نسبت کاملا عادلانه در این برنامه حضور داشته‌اند.

حالا ک اعتماد فراجناحی نسبت به این مجری کارکشته حضور دارد، او با دعوت از بسیاری از مهمانان همچنان بررسی ابعاد فتنه ۸۸ را به عنوان یک دستور کار ویژه دنبال می‌کند. بدون آنکه فرد یا افرادی را (غیر از سران فتنه)  متهم کند، این چالش سیاسی را بررسی می‌کند تا ضمن آگاهی رسانی گسترده، مورد مذکور در کشورمان تکرار نشود.

با بررسی این کارنامه بسیار شفاف آیا همچنان باید گزینه انقلابی‌بودن یا نبودن رنجبران را به عنوان یک صورت مساله دنبال کنیم؟ اگر نعمت‌زاده به عنوان مهمان برنامه دست‌خط در رسانه ملی حضور پیدا نمی‌کرد حسین دهباشی در برنامه ویژه تاریخی‌اش یک قهرمان مستقلی می‌ساخت که خانواده‌اش مورد ظلم قرار گرفته‌اند. روند برنامه‌هایی از جنس دستخط، مانع بزرگی برای شکل‌گیری چنین برنامه‌هایی با تم انحرافی خواهد بود.

لینک منبع: «دست‌خط»؛ مانع بزرگی برای تحریف سیاسی انقلاب اسلامی – نیوز

https://www.news.ir/147066/%D8%AF%D8%B3%D8%AA%E2%80%8C%D8%AE%D8%B7%D8%9B-%D9%85%D8%A7%D9%86%D8%B9-%D8%A8%D8%B2%D8%B1%DA%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%AA%D8%AD%D8%B1%DB%8C%D9%81-%D8%B3%DB%8C%D8%A7%D8%B3%DB%8C/

اخبار فرهنگی