شروع یک نمایش مهم سینمایی از دوشنبه – نیوز



بازتاب خبر news.ir

به گزارش مشرق، محاکمه محمد امامی از متهمان اصلی پرونده بانک سرمایه در ادامه رسیدگی به پرونده این بانک از دوشنبه آینده ۲۷ مرداد آغاز می‌شود. نمایشی مهم در دوران کرونا از پشت پرده پول هایی که بخشی از آن در تولیدات سینما و نمایش خانگی ایران هزینه شد.

محمد امامی از متهمان اصلی پرونده بانک سرمایه به شمار می رود که براساس آنچه در جلسات محاکمه هادی رضوی، حسین هدایتی و احسان دلاویز عنوان شده بود وی نقش مهمی در پرداخت های بدون حساب و کتاب به بسیاری از افراد داشته است.

نماینده دادستان در یکی از جلسات دادگاه گفته بود: امامی در سال ۸۶ وضعیت مالی سبکی داشته و جهش ثروت او از زمانی است که با بخشایش آشنا می‌شود و دلاویز او را به بخشایش معرفی می‌کند. امامی در ابتدا دلالی می کرده و برای دیگران وام می گرفته و شخصی به نام امیر فرزان را به گروه خود اضافه کردند.

وی افزود: احسان دلاویز به عنوان مشاور برای یک شرکت فیلمسازی کار می کرده اما امامی بعد از آشنایی با دلاویز و امیر فرزان ابتدا به دلالی شدید و تقریباً انحصاری در بانک سرمایه روی می‌آورد تا از بانک سرمایه برای دیگران تسهیلات و ضمانت نامه بگیرد.

لینک منبع: شروع یک نمایش مهم سینمایی از دوشنبه – نیوز

https://www.news.ir/148134/%D8%B4%D8%B1%D9%88%D8%B9-%DB%8C%DA%A9-%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%D8%B4-%D9%85%D9%87%D9%85-%D8%B3%DB%8C%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%AF%D9%88%D8%B4%D9%86%D8%A8%D9%87/

اخبار فرهنگی

۵ عمل سفارش‌شده در روز مباهله – نیوز



بازتاب خبر news.ir

به گزارش مشرق، امروز جمعه ۲۴ مرداد و ۲۴ ذی‌الحجه مصادف با روز مباهله است. مفسران و محدثان شیعه و سنی تصریح کرده‌‎اند که آیه مباهله (آیه ۶۱ آل‌عمران) در حق اهل‌بیت پیامبر(ص) نازل شده است و پیامبر کسانی را که همراه خود به میعادگاه برد، فرزندانش (حسن و حسین) و دخترش (فاطمه) و علی علیهم‌السلام بودند. بر این اساس منظور از أَبْنَاءَنَا در آیه مدنظر، حسن و حسین هستند، همان‌طور که منظور از نسائنا فاطمه، و منظور از أَنفُسَنَا علی(ع) است. (تفسیر نمونه، ج۲، ص ۴۴؛ المیزان، ج۳ – ۴ ، ص ۲۲۳).

در همین راستا اعمال مربوط به امروز بر اساس کتاب مفاتیح الجنان ارائه می‌شود.

بیشتر بخوانید:

جشن مباهله در کدام نقاط تهران برگزار می‌شود + نشانی

جشن مباهله با ۵ هزار نفر برپا می‌شود

روز بیست‌وچهارم [ذی‌الحجه] روزی است که رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله با نصارای نَجران مباهله کرد و پیش از مباهله عبا بر دوش مبارک گرفت و حضرت امیرالمؤمنین، فاطمه، حسن و حسین علیهم‌السلام را زیر عبا جا داد و گفت: پروردگارا هر پیامبری را اهل‌بیتی بوده که مخصوص‌ترین خلق نسبت به او بودند، خدایا اینان اهل‌بیت من هستند، از ایشان شک و گناه را برطرف کن و پاک کن ایشان را پاک کردنی کامل، پس جبرائیل نازل شد و آیه تطهیر را در شأن ایشان فرود آورد.

آنگاه رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله آن چهار بزرگوار را برای مباهله به بیرون برد، چون نگاه نصاری بر ایشان افتاد و حقیقت آن حضرت و آثار نزول عذاب را مشاهده کردند، جرأت بر مباهله را از دست داده و استدعای مصالحه و قبول جزیه کردند.

در این روز حضرت امیرالمؤمنین علیه‌السلام در حال رکوع انگشتر خود را به سائل داد و آیه  «إِنَّمٰا وَلِیُّکُمُ اللّٰهُ وَ رَسُولُهُ..» در شأن آن حضرت نازل شد. در هر صورت این روز دارای شرافت بسیاری است و در آن چند عمل وارد است:

اوّل:

غسل.

دوّم:

روزه گرفتن.

سوّم:

خواندن دو رکعت نماز که در وقت و کیفیت و ثواب مانند «نماز روز عید غدیر» است و اینکه «آیت‌الکرسی» در نماز مباهله باید تا «هُمْ فِیهٰا خٰالِدُونَ» خوانده شود.

چهارم:

خواندن دعای مباهله که شبیه به دعای سحر ماه رمضان است و شیخ طوسی و سید ابن طاووس نقل کرده‌اند، اما بین روایات آن دو بزرگوار اختلاف زیادی است و من روایت شیخ طوسی را در کتاب «مصباح» برگزیده‌ام که فرموده است: دعای روز مباهله همراه با فضیلت آن، از حضرت صادق علیه‌السلام روایت شده و آن دعا این است:

اللّٰهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ مِنْ بَهائِکَ بِأَبْهاهُ وَکُلُّ بَهائِکَ بَهِیٌّ، اللّٰهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِبَهائِکَ کُلِّهِ. اللّٰهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ مِنْ جَلالِکَ بِأَجَلِّهِ وَکُلُّ جَلالِکَ جَلِیلٌ، اللّٰهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِجَلالِکَ کُلِّهِ. اللّٰهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ مِنْ جَمالِکَ بِأَجْمَلِهِ وَکُلُّ جَمالِکَ جَمِیلٌ ، اللّٰهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بَجَمالِکَ کُلِّهِ. اللّٰهُمَّ إِنِّی أَدْعُوکَ کَما أَمَرْتَنِی فَاسْتَجِبْ لِی کَما وَعَدْتَنِی.

خدایا از تو درخواست می‌کنم از زیبایی‌ات به‌حق برترین مرتبه زیبایی‌ات و همه مراتب آن زیباست، خدایا از تو درخواست می‌کنم به همه مراتب زیبایی‌ات. خدایا از تو درخواست می‌کنم از بزرگی‌ات به‌حق برترین مرتبه بزرگی‌ات و همه مراتب بزرگی‌ات بزرگ است، خدایا از تو درخواست می‌کنم به همه مراتب عظمتت. خدایا از تو درخواست می‌کنم از جمالت، به‌حق برترین مرتبه جمالت و همه مراتب جمال تو جمیل است، خدایا از تو درخواست می‌کنم به همه مراتب جمالت. خدایا تو را می‌خوانم چنان‌که فرمان دادی، پس اجابتم کن چنان‌که وعده فرمودی،

اللّٰهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ مِنْ عَظَمَتِکَ بِأَعْظَمِها وَکُلُّ عَظَمَتِکَ عَظِیمَهٌ، اللّٰهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِعَظَمَتِکَ کُلِّها. اللّٰهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ مِنْ نُورِکَ بِأَ نْوَرِهِ وَکُلُّ نُورِکَ نَیِّرٌ، اللّٰهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِنُورِکَ کُلِّهِ. اللّٰهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ مِنْ رَحْمَتِکَ بِأَوسَعِها وَکُلُّ رَحْمَتِکَ واسِعَهٌ، اللّٰهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِرَحْمَتِکَ کُلِّها؛

خدایا از تو درخواست می‌کنم از شکوهت، به‌حق برترین مرتبه شکوهت و همه مراتب شکوهت شکوهمند است، خدایا از تو درخواست می‌کنم به همه مراتب شکوهت. خدایا از تو درخواست می‌کنم از نورت، به‌حق برترین مرتبه نورت و همه نورت نورانی است، خدایا از تو درخواست می‌کنم به همه نورت. خدایا از تو درخواست می‌کنم از رحمتت، به‌حق وسیع‌ترین مرتبه رحمتت و همه رحمتت وسیع است، خدایا از تو درخواست می‌کنم به همه رحمتت؛

اللّٰهُمَّ إِنِّی أَدْعُوکَ کَما أَمَرْتَنِی فَاسْتَجِبْ لِی کَما وَعَدْتَنِی. اللّٰهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ مِنْ کَمالِکَ بِأَکْمَلِهِ وَکُلُّ کَمالِکَ کامِلٌ، اللّٰهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِکَمالِکَ کُلِّهِ. اللّٰهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ مِنْ کَلِماتِکَ بِأَتَمِّها وَکُلُّ کَلِماتِکَ تامَّهٌ، اللّٰهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِکَلِماتِکَ کُلِّها. اللّٰهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ مِنْ أَسْمائِکَ بِأَکْبَرِها وَکُلُّ أَسْمائِکَ کَبِیرَهٌ، اللّٰهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِأَسْمائِکَ کُلِّها؛

خدایا تو را می‌خوانم چنان‌که فرمانم دادی، پس اجابتم کن چنان‌که وعده فرمودی. خدایا از تو درخواست می‌کنم از کمالت به‌حق برترین مرتبه کمالت و همه کمالت کامل است، خدایا از تو درخواست می‌کنم به همه کمالت. خدایا از تو درخواست می‌کنم از کلماتت به‌حق تمام‌ترین کلماتت و همه کلماتت تمام است، خدایا از تو درخواست می‌کنم به همه کلماتت. خدایا از تو درخواست می‌کنم از نام‌هایت به‌حق بزرگ‌ترین آن‌ها و همه نام‌هایت بزرگ است، خدایا از تو درخواست می‌کنم به‌حق همه نام‌هایت؛

اللّٰهُمَّ إِنِّی أَدْعُوکَ کَما أَمَرْتَنِی فَاسْتَجِبْ لِی کَما وَعَدْتَنِی. اللّٰهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ مِنْ عِزَّتِکَ بِأَعَزِّها وَکُلُّ عِزَّتِکَ عَزِیزَهٌ اللّٰهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِعِزَّتِکَ کُلِّها. اللّٰهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ مِنْ مَشِیئَتِکَ بِأَمْضاهَا وَکُلُّ مَشِیئَتِکَ ماضِیَهٌ، اللّٰهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِمَشِیئَتِکَ کُلِّها. اللّٰهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِقُدْرَتِکَ الَّتِی اسْتَطَلْتَ بِها عَلَیٰ کُلِّ شَیْءٍ وَکُلُّ قُدْرَتِکَ مُسْتَطِیلَهٌ، اللّٰهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِقُدْرَتِکَ کُلِّها؛

خدایا تو را می‌خوانم، چنان‌که فرمانم دادی، پس اجابتم کن، چنان‌که وعده فرمودی، خدایا از تو درخواست می‌کنم از عزّتت، به‌حق برترین مرتبه عزّتت و همه عزّتت عزیز است، خدایا از تو درخواست می‌کنم به همه عزّتت. خدایا از تو درخواست می‌کنم از مشیتت به‌حق گذراترین مشیتت و همه مشیتت گذراست، خدایا از تو درخواست می‌کنم به همه مشیتت. خدایا از تو درخواست می‌کنم به قدرتت که با آن بر همه‌چیز برتری گرفتی و همه قدرت تو برتری‌گیر است، خدایا از تو درخواست می‌کنم به همه قدرتت؛

اللّٰهُمَّ إِنِّی أَدْعُوکَ کَما أَمَرْتَنِی فَاسْتَجِبْ لِی کَما وَعَدْتَنِی. اللّٰهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ مِنْ عِلْمِکَ بِأَنْفَذِهِ وَکُلُّ عِلْمِکَ نافِذٌ، اللّٰهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِعِلْمِکَ کُلِّهِ. اللّٰهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ مِنْ قَوْ لِکَ بِأَرْضاهُ وَکُلُّ قَوْلِکَ رَضِیٌّ، اللّٰهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِقَوْلِکَ کُلِّهِ. اللّٰهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ مِنْ مَسائِلِکَ بِأَحَبِّها وَکُلُّها إِلَیْکَ حَبِیبَهٌ، اللّٰهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِمَسائِلِکَ کُلِّها.

خدایا تو را می‌خوانم، چنان‌که فرمانم دادی، پس اجابتم کن، چنان‌که وعده فرمودی، خدایا از تو درخواست می‌کنم از علمت به‌حق نافذترین آن و همه علم تو نافذ است، خدایا از تو درخواست می‌کنم به همه علمت. خدایا از تو درخواست می‌کنم از گفتارت به‌حق پسندیده‌ترین آن و همه گفتارت پسندیده است، خدایا از تو درخواست می‌کنم به همه گفتارت. خدایا از تو درخواست می‌کنم از خواسته‌هایت به‌حق محبوب‌ترین آن‌ها و همه آن‌ها نزد تو محبوب است، خدایا از تو درخواست می‌کنم به همه خواسته‌هایت.

اللّٰهُمَّ إِنِّی أَدْعُوکَ کَما أَمَرْتَنِی فَاسْتَجِبْ لِی کَما وَعَدْتَنِی. اللّٰهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ مِنْ شَرَفِکَ بِأَشْرَفِهِ وَکُلُّ شَرَفِکَ شَرِیفٌ، اللّٰهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِشَرَفِکَ کُلِّهِ. اللّٰهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ مِنْ سُلْطانِکَ بِأَدْوَمِهِ وَکُلُّ سُلْطانِکَ دائِمٌ، اللّٰهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِسُلْطانِکَ کُلِّهِ؛

خدایا تو را می‌خوانم چنان‌که فرمانم دادی، پس اجابتم کن چنان‌که وعده فرمودی. خدایا از تو درخواست می‌کنم از شرفت به‌حق برترین مرتبه شرفت و همه شرفت شریف است، خدایا از تو درخواست می‌کنم به همه شرفت. خدایا از تو درخواست می‌کنم از سلطنتت، به‌حق پایدارترین آن و همه سلطنتت پایدار است، خدایا از تو درخواست می‌کنم به همه سلطنتت؛

اللّٰهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ مِنْ مُلْکِکَ بِأَفْخَرِهِ وَکُلُّ مُلْکِکَ فاخِرٌ، اللّٰهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِمُلْکِکَ کُلِّهِ. اللّٰهُمَّ إِنِّی أَدْعُوکَ کَما أَمَرْتَنِی فَاسْتَجِبْ لِی کَما وَعَدْتَنِی. اللّٰهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ مِنْ عَلائِکَ بِأَعْلاهُ وَکُلُّ عَلائِکَ عالٍ، اللّٰهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِعَلائِکَ کُلِّهِ. اللّٰهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ مِنْ آیاتِکَ بِأَعْجَبِها وَکُلُّ آیاتِکَ عَجِیبَهٌ، اللّٰهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِآیاتِکَ کُلِّها. اللّٰهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ مِنْ مَنِّکَ بِأَقْدَمِهِ وَکُلُّ مَنِّکَ قَدِیمٌ ، اللّٰهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِمَنِّکَ کُلِّهِ؛

خدایا از تو درخواست می‌کنم از فرمانروایی‌ات به‌حق گرانمایه‌ترین آن و همه فرمانروایی‌ات گرانمایه است، خدایا از تو درخواست می‌کنم به همه فرمانروایی‌ات. خدایا تو را می‌خوانم چنان‌که فرمانم دادی پس اجابتم کن چنان‌که وعده فرمودی. خدایا از تو درخواست می‌کنم از والایی‌ات به‌حق والاترین آن و همه والایی‌ات والاست، خدایا از تو درخواست می‌کنم به همه والایی‌ات. خدایا از تو درخواست می‌کنم از آیاتت به‌حق شگفت‌ترین آیاتت و همه آیاتت شگفت است، خدایا از تو درخواست می‌کنم به همه آیاتت. خدایا از تو درخواست می‌کنم از نعمتت به‌حق دیرینه‌ترین آن و همه نعمتت دیرین است، خدایا از تو درخواست می‌کنم به همه نعمتت؛

اللّٰهُمَّ إِنِّی أَدْعُوکَ کَما أَمَرْتَنِی وَعَدْتَنِی. اللّٰهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِما أَنْتَ فَیهِ مِنَ الشُّؤُوْنِ وَالْجَبَرُوتِ، اللّٰهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِکُلِّ شَأْنٍ وَکُلِّ جَبَرُوتٍ. اللّٰهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِما تُجِیبُنِی بِهِ حِینَ أَسْأَلُکَ یَا اللّٰهُ یَا لَاإِلٰهَ إِلّا أَنْتَ أَسْأَلُکَ بِبَهاءِ لا إِلٰهَ إِلّا أَنْتَ، یَا لا إِلٰهَ إِلّا أَنْتَ أَسْأَلُکَ بِجَلالِ لَاإِلٰهَ إِلّا أَنْتَ، یَا لَاإِلٰهَ إِلّا أَنْتَ أَسْأَلُکَ بِلا إِلٰهَ إِلّا أَنْتَ .

خدایا تو را می‌خوانم چنان‌که فرمانم دادی، پس اجابتم کن، چنان‌که وعده فرمودی. خدایا از تو درخواست می‌کنم، به‌حق آنچه در آن قرار داری از مقام و جبروت. خدایا از تو درخواست می‌کنم به تمام مقام و تمام جبروتت. خدایا از تو درخواست می‌کنم به آنچه با آن اجابتم می‌نمایی، زمانی که از تو می‌خواهم، ای خدا، ای که معبودی جز تو نیست، از تو می‌خواهم به زیبایی اینکه معبودی جز تو نیست. ای که معبودی جز تو نیست، از تو می‌خواهم به بزرگی اینکه معبودی جز تو نیست. ای که معبودی جز تو نیست، از تو می‌خواهم به‌حق اینکه معبودی جز تو نیست.

اللّٰهُمَّ إِنِّی أَدْعُوکَ کَما أَمَرْتَنِی فَاسْتَجِبْ لِی کَما وَعَدْتَنِی. اللّٰهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ مِنْ رِزْقِکَ بِأَعَمِّهِ وَکُلُّ رِزْقِکَ عامٌّ ، اللّٰهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِرِزْقِکَ کُلِّهِ . اللّٰهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ مِنْ عَطائِکَ بِأَهْنَئِهِ وَکُلُّ عَطائِکَ هَنِیءٌ ، اللّٰهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِعَطائِکَ کُلِّهِ؛

خدایا تو را می‌خوانم چنان‌که فرمانم دادی، پس اجابتم کن چنان‌که وعده فرمودی. خدایا از تو درخواست می‌کنم از روزی‌ات به همگانی‌ترین آن و همه روزی‌ات همگانی است. خدایا از تو درخواست می‌کنم به همه روزی‌ات، خدایا از تو درخواست می‌کنم از عطایت، به‌حق گواراترین آن و همه عطایت گواراست. خدایا از تو درخواست می‌کنم به همه عطایت؛

اللّٰهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ مِنْ خَیْرِکَ بِأَعْجَلِهِ وَکُلُّ خَیْرِکَ عاجِلٌ، اللّٰهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِخَیْرِکَ کُلِّهِ. اللّٰهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ مِنْ فَضْلِکَ بِأَفْضَلِهِ وَکُلُّ فَضْلِکَ فاضِلٌ، اللّٰهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِفَضْلِکَ کُلِّهِ. اللّٰهُمَّ إِنِّی أَدْعُوکَ کَما أَمَرْتَنِی فَاسْتَجِبْ لِی کَما وَعَدْتَنِی.

خدایا از تو درخواست می‌کنم از خیرت به فوری‌ترین آن و همه خیرت فوری است. خدایا از تو درخواست می‌کنم به همه خیرت. خدایا از تو درخواست می‌کنم از فضلت، به‌حق فزون‌ترین آن و همه فضلت فزون است، خدایا از تو درخواست می‌کنم به همه فضلت. خدایا تو را می‌خوانم چنان‌که فرمانم دادی، پس اجابتم کن چنان‌که وعده فرمودی.

اللّٰهُمَّ صَلِّ عَلَیٰ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ وَابْعَثْنِی عَلَی الْإِیمانِ بِکَ، وَالتَّصْدِیقِ برَسُولِکَ عَلَیْهِ وَآلِهِ السَّلامُ، وَالْوِلایَهِ لِعَلِیِّ بْنِ أَبِی طالِبٍ، وَالْبَراءَهِ مِنْ عَدُوِّهِ، وَالایْتِمامِ بِالْأَئِمَّهِ مِنْ آلِ مُحَمَّدٍ عَلَیْهِمُ السَّلامُ، فَإِنِّی قَدْ رَضیْتُ بِذٰلِکَ یَا رَبِّ.

خدایا بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست و مرا برانگیز بر ایمان به خود و تصدیق به رسولت (درود خدا بر او و خاندانش باد) ولایت علی بن ابیطالب (ع) و بیزاری از دشمنش و اقتدا به امامان از خاندان محمّد (درود خدا بر آنان باد) که من به این واقعیت راضی شده‌ام.

اللّٰهُمَّ صَلِّ عَلَیٰ مُحَمَّدٍ عَبْدِکَ وَرَسُولِکَ فِی الْأَوَّلِینَ ، وَصَلِّ عَلَیٰ مُحَمَّدٍ فِی الْآخِرِینَ ، وَصَلِّ عَلَیٰ مُحَمَّدٍ فِی الْمَلَاَ الْأَعْلیٰ ، وَصَلِّ عَلَیٰ مُحَمَّدٍ فِی الْمُرْسَلِینَ . اللّٰهُمَّ أَعْطِ مُحَمَّداً الْوَسِیلَهَ وَالشَّرَفَ وَالْفَضِیلَهَ وَالدَّرَجَهَ الْکَبِیرَهَ؛

خدایا درود فرست بر محمّد بنده و رسولت در میان پیشینیان و درود فرست بر محمّد در میان آیندگان و درود فرست بر محمّد، در میان آسمانیان و درود فرست بر محمّد در میان فرستادگان. خدایا به محمّد عطا کن، وسیله و شرف و فضیلت و درجه بزرگ؛

اللّٰهُمَّ صَلِّ عَلَیٰ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ وَقَنِّعْنِی بِما رَزَقْتَنِی ، وَبارِکْ لَی فِیما آتَیْتَنِی ، وَاحْفَظْنِی فِی غَیْبَتِی وَکُلِّ غائِبٍ هُوَ لِی . اللّٰهُمَّ صَلِّ عَلَیٰ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ وَابْعَثْنِی عَلَی الْإِیمانِ بِکَ وَالتَّصْدِیقِ بِرَسُولِکَ . اللّٰهُمَّ صَلِّ عَلَیٰ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ وَأَسْأَلُکَ خَیْرَ الْخَیْرِ رِضْوانَکَ وَالْجَنَّهَ ، وَأَعُوذُ بِکَ مِنْ شَرِّ الشَّرِّ سَخَطِکَ وَالنَّارِ .

خدایا درود فرست بر محمّد و خاندان محمّد و به آنچه روزی‌ام نمودی خشنود بدار و در آنچه به من عنایت کردی برکت ده و در غیبتم و در غیاب هر غایبی که او از من است نگهدارم باش. خدایا بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست و مرا بر پایه ایمان به خود و باور داشتن به پیامبرت برانگیز، خدایا بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست و از تو می‌خواهم خوب‌ترین خوب‌ها را که خشنودی‌ات و بهشت است و به تو پناه می‌آورم از بدترین بدها که خشمت و آتش است.

اللّٰهُمَّ صَلِّ عَلَیٰ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ وَاحْفَظْنِی مِنْ کُلِّ مُصِیبَهٍ، وَمِنْ کُلِّ بَلِیَّهٍ، وَمِنْ کُلِّ عُقُوبَهٍ ، وَمِنْ کُلِّ فِتْنَهٍ ، وَمِنْ کُلِّ بَلاءٍ ، وَمِنْ کُلِّ شَرٍّ ، وَمِنْ کُلِّ مَکْرُوهٍ ، وَمِنْ کُلِّ مُصِیبَهٍ ، وَمِنْ کُلِّ آفَهٍ نَزَلَتْ أَو تَنْزِلُ مِنَ السَّماءِ إِلَی الْأَرْضِ فِی هٰذِهِ السَّاعَهِ ، وَفِی هٰذِهِ اللَّیْلَهِ ، وَفِی هٰذَا الْیَوْمِ ، وَفِی هٰذَا الشَّهْرِ ، وَفِی هٰذِهِ السَّنَهِ؛

خدایا بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست و مرا محافظت فرما از هر مصیبت و هر بلا و از هر عقوبت و هر فتنه و هر آزمایش و هر شر و هر امر ناپسند و هر پیش آمد و هر آفت که از آسمان بر زمین فرود آید یا فرود می‌آید، در این ساعت و در این شب و در این روز و در این ماه و در این سال، خدایا بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست و روزی من کن از هر شادی و هر خوشحالی و هر پایداری و هر گشایش و هر عافیت و هر سلامت و هر کرامت و هر روزی وسیع حلال پاک و هر نعمت و هر وسعتی که از آسمان بر زمین نازل شد یا می‌شود، در این ساعت و در این شب و در این روز و در این ماه و در این سال؛

اللّٰهُمَّ صَلِّ عَلَیٰ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ وَاقْسِمْ لِی مِنْ کُلِّ سُرُورٍ وَمِنْ کُلِّ بَهْجَهٍ ، وَمِنْ کُلِّ اسْتِقامَهٍ ، وَمِنْ کُلِّ فَرَجٍ ، وَمِنْ کُلِّ عافِیَهٍ ، وَمِنْ کُلِّ سَلامَهٍ ، وَمِنْ کُلِّ کَرامَهٍ ، وَمِنْ کُلِّ رِزْقٍ واسِعٍ حَلالٍ طَیِّبٍ ، وَمِنْ کُلِّ نِعْمَهٍ وَمِنْ کُلِّ سعَهٍ نَزَلَتْ أَو تَنْزِلُ مِنَ السَّماءِ إِلَی الْأَرْضِ فِی هٰذِهِ السَّاعَهِ ، وَفِی هٰذِهِ اللَّیْلَهِ ، وَفِی هٰذَا الْیَوْمِ ، وَفِی هٰذَا الشَّهْرِ ، وَفِی هٰذِهِ السَّنَهِ. اللّٰهُمَّ إِنْ کانَتْ ذُنُوبِی قَدْ أَخْلَقَتْ وَجْهِی عِنْدَکَ وَحالَتْ بَیْنِی وَبَیْنَکَ وَغَیَّرَتْ حالِی عِنْدَکَ ؛

خدایا بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست و روزی من کن از هر شادی و هر خوشحالی و هر پایداری و هر گشایش و هر عافیت و هر سلامت و هر کرامت و هر روزی وسیع حلال پاک و هر نعمت و هر وسعتی که از آسمان بر زمین نازل شد یا می‌شود. در این ساعت و در این شب و در این روز و در این ماه و در این سال. خدایا اگر گناهانم مرا در پیشگاهت بی اعتبار ساخته و میان من و تو پرده شده و حالم را نزد تو دگرگون نموده؛

فَإِنِّی أَسْأَلُکَ بِنُورِ وَجْهِکَ الَّذِی لَایُطْفَأُ وَبِوَجْهِ مُحَمَّدٍ حَبِیبِکَ الْمُصْطَفیٰ، وَبِوَجْهِ وَلِیِّکَ عَلِیٍّ الْمُرْتَضیٰ ، وَبِحَقِّ أَولِیائِکَ الَّذِینَ انْتَجَبْتَهُمْ أَنْ تُصَلِّیَ عَلَیٰ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ وَأَنْ تَغْفِرَ لِی مَا مَضیٰ مِنْ ذُنُوبِی، وَأَنْ تَعْصِمَنِی فِی مٰا بَقِیَ مِنْ عُمْرِی، وَأَعُوذُ بِکَ اللّٰهُمَّ أَنْ أَعُودَ فِی شَیْءٍ مِنْ مَعاصِیکَ أَبَداً مَا أَبْقَیْتَنِی، حَتَّیٰ تَتَوَفَّانِی وَأَنَا لَکَ مُطِیعٌ وَأَنْتَ عَنِّی راضٍ، وَأَنْ تَخْتِمَ لِی عَمَلِی بِأَحْسَنِهِ وَتَجْعَلَ لِی ثَوابَهُ الْجَنَّهَ، وَأَنْ تَفْعَلَ بِی مَا أَنْتَ أَهْلُهُ یَا أَهْلَ التَّقْویٰ وَیَا أَهْلَ الْمَغْفِرَهِ صَلِّ عَلَیٰ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ وَارْحَمْنِی بِرَحْمَتِکَ یَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ.

من از تو درخواست می‌کنم، به‌حق نور جمالت که هرگز خاموش نشود و به آبروی محمّد محبوب برگزیده‌ات و به آبروی ولی‌ات علی مرتضی و به‌حق اولیایت که آنان را برگزیدی، اینکه بر محمّد و خاندان محمد درود فرستی و آنچه از گناهانم گذشته بیامرزی و در باقی‌مانده عمر حفظم کنی و به تو پناه می‌آورم، خدایا، از اینکه هرگز به چیزی از نافرمانی‌هایت بازگردم تا زنده‌ام بداری و تا بمیرانی و من فرمان‌بردار تو باشم و تو از من خشنود باشی و اینکه عملم را ختم کنی به نیکوترینش و پاداش آن را برایم بهشت قرار دهی و با من آن کنی که شایسته آنی، ای اهل تقوی و ای اهل مغفرت، بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست و به رحمتت به من رحم کن، ای مهربان‌ترین مهربانان.

پنجم:

دعایی که شیخ طوسی و سید ابن طاووس پس از دو رکعت نماز و «هفتاد مرتبه» استغفار، روایت کرده‌اند بخواند. اول آن دعا «الْحَمْدُ لِلّٰهِ رَبِّ الْعالَمِینَ» است. در این روز دادن صدقه به تهی‌دستان به خاطر پیروی از مولای همه مردان و زنان با ایمان و زیارت آن حضرت، شایسته است و مناسب‌تر «زیارت جامعه» است.

لینک منبع: ۵ عمل سفارش‌شده در روز مباهله – نیوز

https://www.news.ir/148084/%DB%B5-%D8%B9%D9%85%D9%84-%D8%B3%D9%81%D8%A7%D8%B1%D8%B4%E2%80%8C%D8%B4%D8%AF%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D8%B1%D9%88%D8%B2-%D9%85%D8%A8%D8%A7%D9%87%D9%84%D9%87/

اخبار فرهنگی

روایت رهبر انقلاب از آثار ازدواج بر معیشت – نیوز



بازتاب خبر news.ir

نوشته روایت رهبر انقلاب از آثار ازدواج بر معیشت اولین بار در نیوز. پدیدار شد.

لینک منبع: روایت رهبر انقلاب از آثار ازدواج بر معیشت – نیوز

https://www.news.ir/147904/%D8%B1%D9%88%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D8%B1%D9%87%D8%A8%D8%B1-%D8%A7%D9%86%D9%82%D9%84%D8%A7%D8%A8-%D8%A7%D8%B2-%D8%A2%D8%AB%D8%A7%D8%B1-%D8%A7%D8%B2%D8%AF%D9%88%D8%A7%D8%AC-%D8%A8%D8%B1-%D9%85%D8%B9%DB%8C/

اخبار فرهنگی

داریوش بابائیان: با پول‌های محمد امامی همچنان کار می‌کنند/رضاداد همه جا پشت همه قضایای سینماست/رنجکشان به سینما لطمه می‌زند – نیوز



بازتاب خبر news.ir

به گزارش مشرق، سازمان سینمایی هفته‌پیش لیست ناقصی از گواهی مالکیت بیش از هزار فیلم سینمایی و درصد سهام مالکان آنها منتشر کرد. اسامی زیادی در این لیست نبودند و البته همین مساله محل جنجال زیادی شد، ولی از میان مالکان بخش خصوصی سینما، نام داریوش بابائیان بسیار تکرار شده بود. داریوش بابائیان از تهیه‌کنندگان قدیمی سینماست. او طی سال‌ها فعالیت حرفه‌ای در سینمای ایران، علاوه‌بر تولید فیلم، دفتر پخش و سالن سینما هم دارد. بابائیان درطول یک‌دهه گذشته، بیشتر به‌سمت سینمای کمدی معطوف شده و این، تقریبا برخلاف دوره‌هایی است که آثار اجتماعی و کودک می‌ساخت و آن آثار با استقبال خوبی مواجه می‌شدند. بنابر اتفاق‌های عجیبی که طی ماه‌های اخیر در سینمای ایران نمایان شده، با او به گفت‌وگو نشستیم و فارغ از سینمای او، از جریانات روز سینمای ایران هم پرسیدیم که وی در رویه‌ای انتقادی و صریح، مسائلی را مطرح کرد؛ از کاهلی مدیریت‌های سینمایی طی دوره‌های گذشته تا رانتخواری‌های آشکاری که درحال بلعیدن تمام سیستم‌های سینمایی کشور است.

*وزارت ارشاد در قبال باندبازی‌های سینما، بیخیال است
 

*با پولشویی، ۲۷ میلیارد تومان برای «ما همه با هم هستیم» فراهم کردند
*سازمان سینمایی تا پایان سال با صدور بی‌رویه مجوز ساخت، ۳۰۰ فیلم اکران‌نشده دارد
*همین الان کارگردانی داریم که در سال ۴ میلیارد تومان دستمزد می‌گیرد
*همین الان دو دفتر پخش بزرگ سینمایی دارند با پول‌های آقای امامی کار می‌کنند
*حتی آقای رنجکشان که نکته منفی از او نشنیده‌ام، درحال لطمه زدن به سینمای ماست
*وقتی به‌جای ۲ پروانه ساخت، ۸ پروانه به یک نفر داده می‌شود، یعنی دست دولتی‌ها هم
*با مافیا در یک کاسه است
*این دولت، بدترین دولت سینمایی بود
*جشنواره‌های سینمایی در ایران، رانتی اداره می‌شوند
*آقای رضاداد در هر دوره‌ای، پشت قضایای سینمایی بوده و حرف آخر را زده است
*باز شدن سینماها، ضربه بیشتری به آن زد

*شما جزء تهیه‌کنندگانی هستید که طی سال‌ها، تولیدات متنوعی در سینمای ایران داشتید؛ چه در سینمای اجتماعی، چه در عرصه کمدی و چه فیلم کودک. درحال حاضر هم با وجود اینکه فیلم می‌سازید، اما فیلم‌های شما رنگ و بوی آثار قبلی‌تان را ندارد و به‌اصطلاح صدا نمی‌کند. فیلم‌های این سال‌هایتان با هزینه‌های اندک تولید می‌شوند، به‌صورت چراغ‌خاموش در مدت‌زمانی کوتاه نمایش داده شده و پایین می‌آیند. با این قبیل فیلم‌ها نه خبری از معرفی بازیگران چهره به سینمای ایران است که شما در برهه‌ای انجام می‌دادید و نه کارنامه شما تکاپوی محتوایی قبل را به خود می‌بیند. چرا به این روزگار رسیدید؟

ما یکی از دفاتری هستیم که در سال‌هایی که سینمای ایران جان چندانی نداشت، آن را زنده کردیم. زمانی که تولید سالیانه کشور، تنها چند فیلم محدود بود، ما با تولید فیلم‌هایی که با مردم ارتباط داشت و مردم آنها را دوست داشتند و ما هم دوست داشتیم مردم فیلم ببینند، وارد کار شدیم. یکی «قرمز» می‌ساخت، یکی فیلم تجاری خوب می‌ساخت، ما هم ازجمله فیلم‎هایی که آن‌موقع ساختیم «شما فرشته‌اید»، «افسانه مه پلنگ» و «کاکلی» بود. با این کار، تعداد تولیدات سالیانه به ۱۴، ۱۵ فیلم رسید.

در ادامه و طی دهه ۷۰، همین گروهی که سینما را بعد از انقلاب راه‌اندازی کرده بودند، تولیدات‌شان را بیشتر کردند. فیلم‌هایی ساخته شد که خیلی سروصدا کرد و بین مردم جایگاه خود را یافت. مردم در تهران و شهرستان‌ها سینما می‌رفتند به‌دلیل اینکه اقتصاد داخلی خودشان هم به‌نسبت خوب بود.
در دهه ۸۰، سینما عضو گرفت و آدم‌های دیگری وارد آن شدند و تعداد تهیه‌کنندگان بیشتر شد. دفاتر ما فیلم‌هایی تولید کرد که خوب فروخت و حتی در اوایل دهه ۹۰ هم اوضاع به همین ترتیب پیش رفت. حالا چرا مردم از فیلم‌های ما استقبال می‌کردند؟ چون ما از دل آنها بودیم و از جیب‌مان پول می‌گذاشتیم که فیلم بسازیم و آن فیلم باید درآمدزایی می‌کرد تا بتوانیم فیلم بعدی را بسازیم، چون فعالیت ما در بخش خصوصی بود.

زمانی که «زهرعسل» را می‌ساختم (۱۳۸۱)، دستمزد محمدرضا گلزار هفت‌میلیون تومان بود، شهاب حسینی چهارمیلیون تومان گرفت، به مهناز افشار حدود ۱۲ میلیون تومان دادیم.

متاسفانه از اواخر دهه ۸۰ و اوایل دهه ۹۰، یک‌سری آدم با پولشویی وارد گردونه سینما شدند و نسبت همه‌چیز را تغییر دادند. مثلا من زمانی که «زهرعسل» را می‌ساختم (۱۳۸۱)، دستمزد محمدرضا گلزار هفت‌میلیون تومان بود، شهاب حسینی چهارمیلیون تومان گرفت، به مهناز افشار حدود ۱۲ میلیون تومان دادیم. ولی با ورود آن آدم‌ها، دستمزدها یک‌مرتبه به ۱۰۰ میلیون و ۲۰۰ میلیون تومان رسید که این روند با تداوم در دهه ۹۰، میلیاردی شد. سینما را دگرگون کردند و دولت هم مواد اولیه، اجاره و ادواتش را گران کرد و به این ترتیب صنعت سینما را اتوماتیک‌وار به نابودی کشاندند. در این زمان، اکران سینما، باندبازی شد. وقتی باندبازی باشد و فیلمی بیاید و ۴۰ میلیارد بفروشد، تنها همان گروهی که پول آنچنانی آوردند و آن را توزیع کردند، می‌توانند اکران کنند و نمی‌گذارند شمایی که دوسه میلیارد خرج کرده‌ای، تعداد زیادی سینما در اختیار داشته باشی.

و این‌طور می‌شود که امثال من نمی‌توانیم آن مبالغ را در سینما بریزیم. حتی اگر از جیب خودمان بگذاریم یا سرمایه‌گذار هم بیاوریم، باید بتوانیم برگشت سرمایه داشته باشیم که باتوجه به این باندبازی‌ها نمی‌توانیم. متاسفانه هرکاری کردیم با کمک وزارت ارشاد، جلوی این روال را بگیریم، نتوانستیم. وزارت ارشاد واقعا بی‌خیال بود و مدیران کوتاه‌مدت و بعضا کوته‌فکری داشت. حتی برخی از این مدیران خودشان دوست داشتند این آدم‌ها باشند. اینها به ریشه سینما لطمه زدند.

*و بسیاری از فیلم‌هایی که این‌گونه تولید شدند، باوجود تعداد سالن‎های زیاد و اکران طولانی‌مدت شکست خوردند.

دقیقا. نباید فکر کنیم با این بودجه‌ها و آن حمایت‌های مافیایی در اکران، فیلم‌های عالی و خوبی ساخته و نمایش داده شد. مثلا همین فیلم «ما همه با هم هستیم» را درنظر بگیرید. یک جوانی می‌آید و با پولشویی، ۲۷ میلیارد را به سینما می‌آورد و می‌دهد دست یکی‌دو نفر از حرفه‌ای‌ها. اینها فیلم می‌سازند و از تمام بازیگران چهره استفاده می‌کنند. وقتی فیلم را تماشا می‌کنی، می‌بینی که گلزار از این ساختمان می‌رود به آن ساختمان. از این گوشه دوربین می‌رود آن‌طرف دوربین. نقشی ندارد؛ هم بازیگران‌مان را از بین می‌برند، هم فیلم را از بین می‌برند و هم سلیقه مخاطب را نابود می‌کنند، به‌طوری‌که مخاطبان طی سه‌روز نخست نمایش فیلم به سینماها هجوم می‌آورند تا ببینند این چه فیلمی است که این همه هنرپیشه بزرگ دارد. فیلم در سه روز اول، ۶ میلیارد می‌فروشد و طی دوماه، چهارمیلیارد دیگر هم می‌فروشد و این‌طور با ۱۰ میلیارد فروش، به زمین می‌خورد. خب، برگردان این فیلم سه‌میلیارد تومان است که این مبلغ هم صرف تبلیغات اثر شده. به این ترتیب ۲۷ میلیارد تومان صرف شده، برای طرف مهم نیست.

وقتی فیلم‌هایی از این دست می‌آید، تهیه‌کنندگان خصوصی مثل من چگونه می‌توانند با آنها رقابت کنند؟ در چنین شرایطی ما با بودجه زیر دومیلیارد، فیلم‌هایی می‌سازیم تنها برای اینکه حضور داشته باشیم و بازهم اگر بخواهیم چهره‌های جدید بیاوریم، می‌بینیم که نمی‌توانیم با آن فیلم‌ها رقابت کنیم.

*این قبیل اتفاق‌ها حتی سبب خانه‌نشین شدن بسیاری از تهیه‌کنندگان و کارگردانان قدیمی هم شد.

بله. فیلمسازی در ایران خیلی مشکل است به‌دلیل اینکه دیدگاه‌های مردم‌شناسی در آن، جایگاه و پایگاه مهمی دارد. اگر امروز می‌بینیم که یک نوع سینمای دیگر جایگزین سینمای تجاری قبل شده، ما باید با همان شرایط برویم جلو؛ من هم رفتم. من وقتی «مردن به‌وقت شهریور» یا «به‌خاطر پونه» را می‌سازم، یعنی آمده‌ام و روی این ریل حرکت کرده‌ام که خدارا شکر این آثار فروختند. اما اینکه حالا بخواهیم یک هنرپیشه‌ای بیاوریم و چندمیلیارد به او بدهیم، به این ریسکش نمی‌ارزد که تو هم ورشکست شوی، دفترت را ببندی و بروی کنار اساتیدی مثل آقای نوراللهی یا آقای مزینانی. آقای نوراللهی، فیلم‌های شاخصی مثل «شاید وقتی دیگر» و «کفش‌های میرزانوروز» ساخت. آقای مزینانی فیلم «عقاب‌ها» را ساخته که پرفروش‌ترین فیلم تاریخ سینمای ماست یا با آقای مهدی فخیم‌زاده، «همسر» را ساخت که غوغا کرد. «خواستگاری» را با هادی اسلامی خدابیامرز ساخت که کلی سود برایش به‌همراه داشت. ولی این آدم‌های بزرگ، امروز مشکلات مالی دارند، دفترشان را بسته‌اند و رفته‌اند در خانه نشسته‌اند. سازمان سینمایی و وزارت ارشاد اصلا نمی‌گویند این آدم‌ها که اینقدر برای سینمای ایران زحمت کشیده‌اند، الان کجا هستند و چه‌کار می‌کنند؟

یک وقتی است که شما خیلی راحت می‌روی تجارت می‌کنی و پول درمی‌آوری و جایگاه هم داری، چون می‌گویند برای اینکه پول دربیاوری، حمالی کرده‌ای. سینما قمار است و مثل سکه‌ای است که می‌رود بالا و می‌افتد، می‌شود «یک اشتباه کوچولو» که حکم یک اشتباه بزرگ را برای ما دارد. بنابراین وقتی دولتمردان و آنهایی که در راس سازمان سینمایی هستند، به فکر بروبچه‌های حرفه‌ای نیستند، من بابائیان هم به اینجایی می‌رسم که فیلمی بسازم تا تنها کرکره دفترم بالا باشد و اینکه حواسم جمع باشد تا نابود نشوم و نروم کنار دست همکارانی که از این چرخه دور شده‌اند. فکر می‌کنید الان چند دفتر حرفه‌ای سینما باز است؟ یک هدایت‌فیلم است، فیلمیران باز است، دفتر آقای حبیب اسماعیلی باز است، دفتر آقای ساداتیان باز است، دفتر آقای مسافرچی باز است، ما باز هستیم، ۶، ۷ دفتر بیشتر نیستیم و بقیه دفاتر تعطیل شده‌اند.

*وزارت ارشاد و سازمان سینمایی هم به‌مانند ایام کرونا، هیچ برنامه‌ای برای این آدم‌های حذف‌شده و شرایط بغرنج سینما نداشت.

این مساله طوری شد که ارشاد در سیستم فکری خودش کاری انجام نداد که این تهیه‌کننده یا کارگردان باید با یک شرایط حساب‌شده برود و فیلم بسازد. به‌جای این‌کار، آنها آمدند و گفتند هرکسی می‌خواهد فیلم تهیه کند، برود پول بیاورد و هرکسی هم که می‌خواهد کارگردان شود، برود و دو تا نمونه‌کار بیاورد. پروانه ساخت هم خیلی راحت و اوورت صادر شد که طی این مدت دیدیم چه اعتراضی به صدور بی‌حساب‌وکتاب پروانه‌های ساخت شده.

گله من به‌عنوان یک تهیه‌کننده قدیمی این است که هیچ آدمی در سراسر جهان نمی‌دانست کرونا می‌آید و جهان را می‌گیرد. وزارت ارشاد، مدیران سینما و تهیه‌کنندگان باید به دستور ارشاد یک جلسه مهمی تشکیل می‌دادند و می‌گفتند بنشینید و فکری به‌حال سینما کنید. سینما را بدون هیچ برنامه‌ای تعطیل کرده و بعد هم باز کردند. حالا حدود ۱۸۰ فیلم آماده نمایش دارند که اینها باید مدیریت اکران شوند، ولی ارشاد دارد طی مسابقه‌ای ماراتن‌وار، همین‌طور پروانه ساخت می‌دهد تا بروند و تولید کنند. خب اگر بسازند تنها با این هدف که جشنواره فجر امسال‌شان پر شود، این هجمه ۱۲۰ فیلم امسال، روی آن ۱۸۰ فیلم قبلی فشار می‌آورد و به ۳۰۰ فیلم اکران‌نشده می‌رسد. خب ارشاد می‌خواهد این فیلم‌ها را کجا اکران کند؟ سرمایه چه کسانی را می‌خواهید نابود کنید؟ در آن شرایط کدام سرمایه‌گذار می‌تواند به سرمایه‌اش برسد؟

همین الان فیلم‌های «شنای پروانه» و «خوب، بد، جلف ۲»، هیچ‌کدام‌شان نفروخته‌اند. خب اینها توقع دارند و ۱۸۰ توقع دیگر هم پشت‌سر اینهاست. به‌جای اینکه تعطیل کنند، باید بگویند فعلا نسازید تا ببینیم در آینده چه پیش می‌آید. درحال حاضر، هم بودجه درحال ازبین رفتن است و هم آینده اکران‌ها خدشه‌دار می‌شود. این خیلی مهم است که یک شورایی داشته باشیم، که نداشتیم و نتیجه‌اش این شد که در این روزگار کرونا، تعدادی دیگر از دفاتر بسته شدند و رفتند کنار. من خیلی دلم می‌خواهد فیلم‌هایی نظیر «مزاحم» و «بازنده» و فیلم‌های مردم‌پسند دیگر بسازم، اما هیچ حمایتی را پشت‌سر خودم نمی‌بینم. دو سال پیش فیلمی ساخته‌ام به نام «دلبر» با حضور اکبر عبدی، اما الان مانده‌ایم که با آن چه‌کار کنیم؛ اگر الان اکران کنیم که نابود می‌شود، بعدا نمایش دهیم که کهنه می‌شود. فیلم «مورچه‌خوار» را داریم که درباره شاخ‌های مجازی است که بحث این روزهاست، اما نمی‌شود اکران شود. «کله‌پوک‌ها» را داریم و فیلم‌های دیگری که نمی‌توانیم هیچ اقدامی روی آنها کنیم.

سینما به‌خاطر پولشویی، چه در تولید و چه در توزیع، واقعا از چرخه اصلی خودش دور شده؛ یعنی یک فردی که ۱۰۰ میلیارد و بیشتر از جایی به زندگی‌اش آمده، می‌آید و ریشه‌ای در سینما پیدا می‌کند و فیلمی با ۱۰ میلیارد می‌سازد و می‌گوید من اگر پولی گیرم آمده، رفتم و کار فرهنگی هم کرده‌ام.

یا می‌گوید من اگر قرار است مالیات بدهم، مالیاتم را با ساخت این فیلم‌ها داده‌ام. یکی مثل آقای امامی که سینما را از نظر اقتصادی به هم ریخت، الان کجاست؟ فقط آمدند یک تشنجی در سینما درست کردند و الان خودشان هم گرفتار هستند.

بیشتر بخوانید:

محاکمه «محمد امامی» از ۲۷ مرداد آغاز می‌شود

نه اینکه ما خوشحال باشیم، ولی اینکه بدعتی را در سینما گذاشته‌اند، ناراحت‌کننده است. ما همین الان کارگردانی داریم که در سال، چهارمیلیارد تومان دستمزد می‌گیرد؛ یک سریال می‌سازد دومیلیارد تومان می‌گیرد که مثلا ۳۰ قسمت است و برای هر قسمت، ۶۵ میلیون تومان می‌گیرد که می‌شود دو میلیارد تومان، دوتا فیلم هم ساخته که برای هر فیلم، یک‌میلیارد تومان می‌گیرد و می‌آید می‌گوید من پرفروشم. وقتی یک کارگردان در یک سال چهار میلیارد تومان می‌گیرد و فلان بازیگر، چهار فیلم بازی می‌کند و پنج میلیارد تومان می‌گیرد، پس آن دفتر چه‌کاره است؟ تازه روزی که قرار است اکران فیلم باشد، آن‌موقع است که می‌گویند بودجه کجا رفت و چه‌کار کردید.

*البته این نظری که شما دارید مخالفان زیادی دارد و بعضی از فیلمسازان با همین نگاه حضور سرمایه‎گذاران دیگر را توجیه می‌کنند. ما الان سرمایه‎گذاران زیادی را داریم که حضورشان، شائبه‎‌های بسیاری را درموردشان به وجود آورده. با این وجود، اصلا چه دلیلی دارد که اینها بیایند و در سینما سرمایه‎گذاری کنند؟

بله، خیلی از این آدم‎‌ها اصلا هیچ دلیلی نداشته که به سینما بیایند. مثلا دلیلی نداشت که آقای علیجانی بیاید یا آقای امامی که الان دو دفتر پخش بزرگ سینمایی دارد با پول‎‌های ایشان کار می‎کند. اینها دلیلی نداشت به سینما بیایند. آقای رنجکشان را نمی‎شناسم؛ دارد به سینما پول تزریق می‏کند و می‏گویند آژانس هواپیمایی و هتل دارد ولی نکته منفی هم از او نشنیده‌‏ام. دارد با سن بالا فیلم تولید می‎کند اما ایشان هم دارد به سینما و تولید فیلم در ایران لطمه می‌‏زند چون می‏آید و به یک بازیگر می‏گوید در فیلم‎های من بازی کن و اگر فلان تهیه‏کننده‏ای خواست با حضور تو فیلم بسازد، با من طرف است. بیاید ۵/۱میلیارد تا دو میلیارد به من بدهد، بعد تو برو برایش بازی کن و بیا، پولت پیش من محفوظ است. یعنی این‎قدر برایشان مهم است که یک بازیگر در اختیارشان باشد یا حتی کنار فلان بازیگر راه بروند.

آقای رنجکشان، چه ارزش مالی می‎تواند برایش داشته باشد؟ یا مگر می‎شود بپذیریم که این آدم با آن ثروت، دنبال سود ریالی تئاتر باشد. اینها به عشق فیلم و سینما دارند ورود می‎کنند یا عشق این را دارند که چند نفر از این بازیگران مشهور، کنارشان راه بروند.

*یعنی بپذیریم که این تعداد سرمایه‎گذاران زیرک که در تمام زندگی‏شان، مو را از ماست کشیده‏اند، از این قبیل فعالیت‏ها، هیچ عایدی نداشته باشند؟

ندارند. مثلا تئاتری که داشت چرخه اقتصادی خودش را انجام می‎داد، گرفتنش توسط آقای رنجکشان، چه ارزش مالی می‎تواند برایش داشته باشد؟ یا مگر می‎شود بپذیریم که این آدم با آن ثروت، دنبال سود ریالی تئاتر باشد. اینها به عشق فیلم و سینما دارند ورود می‎کنند یا عشق این را دارند که چند نفر از این بازیگران مشهور، کنارشان راه بروند. من خودم آدم‎‌هایی را سراغ دارم که زندگی‏شان را برای کنار یک بازیگر بودن، باخته‏اند. همین الان هم هستند. طرف می‎آید می‏گوید من ۸۰ میلیون دارم یا سه میلیارد دارم و می‎خواهم سرمایه‎گذاری کنم. من می‎گویم آقا ما سرمایه‏گذار نمی‎خواهیم. اخیرا یک قراردادی بستم که طرف همان روز دو میلیارد تومان به حساب من ریخت، بعد دیدم این آقا با آن تفکر کارگردان، یکی نیست و مقاصد دیگری دارد، خیلی راحت قرارداد را کنسل کردم و پولش را برگرداندم.

*پس آن حرفی که شما می‎گویید سرمایه‎ای در سینما وارد نمی‏شود، وارد می‏شود اما سالمش وارد نمی‌‏شود.

بله، سالمش وارد نمی‎شود. من اگر از یک آدمی دفاع کردم، نکات مثبتش را به چشم دیده‎ام.

*خب، این نکات مثبت را کسانی که مثلا با آقای امامی کار کرده‌‏اند هم می‏‌گویند.

بودجه آقای زنجانی در دفتر و زندگی من نیامده. اصلا برای من فیلم نساخته یا به من نداده اما شما کارکردش را در جامعه ببینید مثلا هواپیماها و هتل‎هایش که با این پول‎‌ها راه انداخته شد و الان مردم ایران دارند از این امکانات استفاده می‎کنند. ای‏کاش آدم‎‌هایی مثل ایشان خوشفکر داشتیم که هم اقتصاد را می‏شناختند و هم فعالیت اقتصادی انجام می‎دادند و هم به نفع مملکت‎شان یک‎جاهایی را آباد می‎کردند.

در برابر این نظر شما، یک نظر دیگر وجود دارد که معتقد است کسی که قصد پولشویی دارد، هیچ‎وقت به سینما نمی‎آید تا انگشت‎نما شده و دیگران را نسبت به فعالیت‎‌های ناسالم خود حساس کند.

پس این دوستانی که آمدند، برای چه آمدند؟ تعدادشان، به اندازه این اسم‎‌های محدودی که رسانه‎ای شده هم نیست بلکه خیلی هستند. من متاسفم که همکارانی داریم که در سال، هشت پروانه ساخت می‏گیرند. در‏حالی‏که طبق قانون اگر شرکت داشته باشد، تنها مجاز است دو پروانه بگیرد؛ اینها همه‎اش مساله است. ولی شما می‏بینید هر هفته‏ای که اسامی پروانه ساخت‎‌ها بیرون می‎آید، آقای نوروزبیگی در لیست است. حالا آن‎طرف قضیه چه کسانی هستند که همکاری می‏کنند، ما که می‏دانیم. اینها مدام پروانه ساخت می‎گیرند با سرمایه‏گذاران متفاوت و سرمایه‏‌های زیاد. خب اینکه سینما نمی‎شود که ما بخواهیم در آن رقابت کنیم و به همین دلیل، همیشه آن عقب می‎مانیم.

یعنی می‎خواهید بگویید دست دولتی‎‌ها با این سرمایه‎گذاران و تهیه‎کنندگان در یک کاسه است؟

شورای صنفی نمی‎تواند باشد چون مسائل مربوط به اکران را پیگیری می‎کند. حتما یک دایره‎ای است که پروانه ساخت می‎دهند. شما باید ببینید چرا خارج از ضابطه و خارج از رسم و آیین‌نامه و… می‎آیند به جای یک پروانه ساخت، به کسی که دفتر ندارد، در طول سال، مثلا پنج پروانه می‎دهند؟ دفتر هدایت‎فیلم یکی از دفاتر قدیمی سینمای ایران است که الان به‎سختی اداره می‎شود. ولی من خوشحالم که کار کردم و ۱۴۸ عنوان فیلم سینمایی، تلویزیونی و سریال ساخته‎ام.

خب‌، بخشی از انتقادهای شما متوجه مدیریت‎‌های سینمایی طی دوره‎‏‌های مختلف است. ما تا یادمان می‎آید شما تهیه‎کنندگان از مدیران سینمایی دهه ۶۰ تا امروز گله داشتید و آنها را به ریل‎گذاری‏‌هایی در مسیر سینمای گلخانه‏ای، سینمای رانتی و… متهم کرده‏اید. یعنی از نگاه شما هیچ‎گاه مدیریت دولتی سینما خوب نبوده که الان بخواهید آن را با دوره فلان مدیر مقایسه کنید و طبق آن، از بغرنج بودن شرایط انتقاد کنید.

اوضاع در دوره «سیف‎الله داد» خدابیامرز خیلی خوب بود یا مثلا من دوره آقای شمقدری را خیلی دوست دارم. در دوره شمقدری، سینما داشت یک جانی پیدا می‎کرد با یک شرایط خوب. یعنی دولت، دولتی بود که به سینما اهمیت می‎داد. بعد از آن، همه آمدیم از دولت روحانی حمایت کردیم تا روی کار بیاید. هر کسی از سینماگران بگوید حمایت نکردیم، دروغ می‎گوید اما بدترین دولت، همین دولت بوده. مگر دوره مهاجرانی بد بود؟ خیلی خوب بود؛ شاید دوره انوار یا نجفی بد بود و ما را اذیت کردند و کار در سینما مشکل شد اما ما کار کردیم.هیچ‌کدام از این مدیریت‎‌ها حرف گوش ندادند که یک آیین‎نامه منتشر کنند که این آیین‎نامه یک حرف درست بزند که اگر ما در جشنواره‎مان که ۸۰ فیلم داریم، بیاییم و این فیلم‎‌ها را بریزیم در گردونه‎ای که همه باشند و فرآیند انتخابی برای آنها لحاظ نشود. نباید این‎طور باشد که همان ۲۰ فیلم انتخاب‎شده را بها دهند. اگر انتخاب شصتم را در جشنواره بگذارند، شاید تدوین آن فیلم از تدوین تمام آن آثار بهتر باشد و درنتیجه حق آن تدوین ضایع می‏شود یا شاید یک بازیگر در فلان فیلم از رده خارج بازی کرده باشد که از تمام بازیگران فیلم‎‌های مهم آن سال شاخص‎تر باشد. متاسفانه جشنواره به‎دلیل اینکه آدم‎‌ها در آن سال‎به‏سال عوض می‎شوند و پایه و اساس ندارد، رانتی اداره می‎شود. در پایان هم یک فیلمی را که می‎خواستند در راس بیاورند، انتخاب می‎کنند یا می‎گویند فلان فیلم، انتخاب مردم است و بزرگش می‎کنند. یک فیلم را به‎خاطر اینکه آن داور پارسال به آن بها داده، حالا برای اینکه این به آن بها بدهد، چهار جایزه می‎دهند. اصلا انتخاب‎ها، انتخاب‎‌های درستی نیست. ما در خیلی از کشورها، نوعی از جشنواره‏‌ها را داریم که از میان ۳۰، ۴۰ تولید داخلی‎شان، همه را نمایش می‎دهند که از داخل آنها، یک چیزهایی بیرون می‎‏آید اما اینجا قبل از آغاز جشنواره، انتخاب‏‌ها صورت گرفته است.

و مدیران این جشنواره‌ها هم در یک دایره بسته، مدام پاسکاری می‌شوند. یکی جشنواره فجر داخلی را می‌گیرد، یکی جهانی فجر را می‌گیرد، یکی کودک را می‌گیرد، یکی سینما حقیقت را و…

الان چیزی حدود ۲۰ سال است که هر وزیر، معاون و دبیر جشنواره‌ای که روی کار می‌آید، ما یک آدم‌هایی را داریم که پشت قضیه، تصمیم‌گیری‌های ماجرا را انجام می‌دهند.

چه کسانی مثلا؟

مثلا ما آقای رضاداد را داشته‌ایم که همیشه، همه جا بوده است. همیشه پشت قضیه است و همه حرف‌ها را می‌زند. من در جشنواره کودک اصفهان، به‌عینه چیزهایی دیدم. مثلا چند سال پیش، من فیلم «حقه‌باز دم‌ دراز» را داشتم. بعد دیدم خانم مرضیه برومند که در هر دوره، رئیس هیات‌داوران است، ۵ تا داور انتخاب کرده است. یک روز دیدم کاندیداها را اعلام کردند و خبری از فیلم ما نیست. به یکی از داوران گفتم این فیلم ما را که کاندید نکردید، کجایش مشکل داشت؟ گفت من فیلم‌تان را ندیدم و دیر رسیدم و از دوستان پرسیدم که چطور بود. از یک خانم دیگر که داور بود هم پرسیدم و او هم گفت ندیدم.

از خانم برومند پرسیدم که او هم جواب مستقیمی به ما نداد. بعد ما فهمیدیم که اینها شوخی است. خانم برومند از زبان بالایی‌ها و همان دوستانی که همیشه هستند، گفته که این و این و این باید باشند و فلان کار اول می‌شود و این جایزه برای فلان فیلم باشد و… که اصلا صدای ما درآمد که این چه نوع جشنواره‌ای است.

در آن دوره، کل نامزدها در اختیار سه فیلم بود و یک باندبازی که تقسیم جوایز کنند و ۱۰، ۱۲ فیلم دیگر کودک که شامل فیلم آقای سیدجواد هاشمی هم می‌شد، از دایره بیرون ماندند. ما اعتراض کردیم که چرا شماها فیلم‌ها را ندیده، داوری کردید و قضیه لو رفت. در این سینما، خانم برومندها هستند؛ رابطه و رانت‌خواری و انتخاب و حالا این اول شود که در اکران بفروشد و اینها هست. خب این از جشنواره‌مان، آن از فارابی‌مان، آن از سازمان سینمایی‌مان، خب همه‌جا می‌لنگد به‌دلیل اینکه یک وزیری که می‌آید، مسیر درست را نمی‌رود. من شاید معاونت‌های زیادی را دیده‌ام اما یکی از معاونت‌هایی که خوب دیدم، همین دوره آقای انتظامی بود که حدود ۲ سال است روی کار آمده و طی ۷، ۸ ماه اول مدام کار کرد که یک‌سری کار را با برنامه‌ریزی جلو ببرد که آن هم به کرونا خورد و همه چیز به روال قبل برگشت.

شکایت من حتی به محکومیت آقای اسعدیان هم رسید و ایشان از من عذرخواهی کرد.

شما یک مدت با شورای صنفی نمایش هم سر ناسازگاری داشتید و به‌دلیل آنچه مافیا در این شورا خوانده بودید، حتی از آنها شکایت هم کردید.

بله، همین چند سال پیش بود که همین مساله رانت، دلیل آن بود. گفتند شما فیلم‌تان را در ۴ هفته‌ای که قرارداد بسته‌ای، اگر نفروخت، در هفته دوم بردار و ببر در سالن دیگر چون ما می‌خواهیم فیلم آقای فلانی را نمایش دهیم که شکایت من حتی به محکومیت آقای اسعدیان هم رسید و ایشان از من عذرخواهی کرد.

آخر این صدمه است به کلیت سینما. عذرخواهی به چه درد اصلاح امور سینما می‌خورد؟

دقیقا، ببینید من یک روزی فیلمی داشتم به‌نام «مردن به وقت شهریور». خیلی برای این فیلم برنامه داشتیم. گروه‌ها علنا می‌گفتند فیلمتان را نگذارید تا ما فیلم‌های خودمان را نمایش دهیم. بالاخره قرار شد گروه آزادی فیلم ما را بگذارد. شما فکر کنید ۶ شهریور بود که گفتند این فیلم را یک هفته نمایش می‌دهیم. چون قرار است «حضرت محمد (ص)» را اکران کنیم که اگر خوب فروختید، دو هفته اول، فیلم شما نمایش داده می‌شود و بعد فیلم مجیدی را می‌گذاریم اما اگر خوب نفروختید، همان هفته اول فیلم را برمی‌داریم. فیلم ما آمد و در هفته اول جا نیفتاد و در کل ایران ۶۵ میلیون تومان فروش کرد. بعد فیلم را برداشتند و به سالن کوچک‌تر بردند. بعد تیزرهای‌مان شروع شد و فیلم ما روی غلتک افتاد که آقای مهندس مسچی به من گفت چه‌کار کردی که فیلم این‌طور در برابر فیلم مجیدی فروخت. «مردن به وقت شهریور» در سال ۹۶، یک میلیارد و ۴۰۰ میلیون تومان فروخت که اصلا فکرش را هم نمی‌کردیم چون فروش خوبی بود.

اصلا خانه سینما که همه چیزش لو رفته و ریخته به‌هم. الان جلسات متعددی که تشکیل می‌دهند و می‌گویند ما می‌خواهیم برویم، به همین دلیل است. حاشیه‌هایی که از عیدی‌های امسال و سال‌های گذشته رقم خورد و کارت‌هایی که دادند و پول‌هایی که ندادند و می‌گویند ذخیره کرده‌ایم که در دوران کرونا خردخرد بدهیم، همه‌اش مساله است. کسی که می‌خواهد کار سالم کند، کار سالم می‌کند ولی کسی که هر جایی بخواهد دستی در غیرحلال ببرد، هر جا برود و هر کاری کند حتی به خودش هم خیانت می‌کند.

یعنی این آدم‌هایی که نام بردید و اهل رابطه و رانت هستند، وقتی در خانه سینما اسکان داده شدند، به همان فعالیت‌هایشان ادامه می‌دهند؟

اصلا خانه سینما که همه چیزش لو رفته و ریخته به‌هم. الان جلسات متعددی که تشکیل می‌دهند و می‌گویند ما می‌خواهیم برویم، به همین دلیل است. حاشیه‌هایی که از عیدی‌های امسال و سال‌های گذشته رقم خورد و کارت‌هایی که دادند و پول‌هایی که ندادند و می‌گویند ذخیره کرده‌ایم که در دوران کرونا خردخرد بدهیم، همه‌اش مساله است. کسی که می‌خواهد کار سالم کند، کار سالم می‌کند ولی کسی که هر جایی بخواهد دستی در غیرحلال ببرد، هر جا برود و هر کاری کند حتی به خودش هم خیانت می‌کند.

با این دل پری که از رانت‌خواری دارید، اگر از شما بپرسیم رانت‌خوارترین آدمی که طی تمام این سال‌ها فعالیت حرفه‌ای‌تان در سینما به او برخورده‌اید چه فردی بود، نام چه کسی را می‌آورید؟

خیلی‌ها بوده‌اند. جواب شما را به این شکل می‌دهم: کسی که فکر کنید سه، چهار دوره معاونت‌ها و مدیرکل‌ها عوض می‌شوند اما همچنان در شوراها و در راس امور سازمان سینمایی و همه تصمیم‌گیری‌ها و لیست شورا حضور دارد. همه‌اش هم برای پول و مقام است چون نه فیلمسازی می‌کند، نه اجازه می‌دهد همسرش دیگر کار کند و نه… چون می‌گوید خوب است، خودش می‌آید.

و چگونه می‌شود با این آدم‌ها برخورد کرد؟ شما پیش‌تر گفتید که رئیس جدید سازمان سینمایی از بیرون سینما آمد و ۷، ۸ ماه واقعا کار کرد. خب چنین آدمی که نمی‌داند چه کسی در این سینما رانت‌خوار است و چه کسی نیست پس چرا حاشیه امن این آدم‌ها در این دوره به خطر نیفتاد و همچنان مشغول فعالیت هستند؟

وقتی که وارد این منصب می‌شود، اگر وارد باشد که کارش را انجام می‌دهد اما اگر ناوارد باشد، می‌آید دو تا کارمند پیدا می‌کند که برایش توضیح دهند. خب اگر آن آدم با این کارمند خوب بوده باشد، تعریفش را می‌کند و اگر هم با او بد باشد که دشمنی می‌کند. همان‌جا خط‌ فکری این آدم شکل می‌گیرد.

*با توجه به وضعیتی که این روزها بر سینما وارد آمده، چه تحلیلی راجع‌به آینده سینما طی ماه‌های باقی‌مانده از سال دارید؟

من در زمانی که کرونا اوج پیدا کرد و سینما تعطیل شد، خیلی گفتم که سینماها را باز نکنید چون سینماها جان نمی‌گیرند. سینما مشکل دارد و باید دوره سلامت جامعه، کنار مردم باشد. چه اجباری است که در این فضای آلوده، کسی، زن و بچه‌اش را ببرد سینما؟ الان یک سری جوان به سینما می‌روند که وقتی به آنها می‌گویند با فاصله از هم بنشینید، آنها هم زده می‌شوند و دیگر نمی‌روند.

سینماروی واقعی، الان سینما نمی‌رود ولی متاسفانه حرف گوش نکردند و در جلسه‌ای که یک تعدادی از ما موافق بودند و یک تعدادی مخالف، سینماها را باز کردند و این باز شدن سینماها، ضربه بیشتری به آن زد.سینماروی واقعی، الان سینما نمی‌رود ولی متاسفانه حرف گوش نکردند و در جلسه‌ای که یک تعدادی از ما موافق بودند و یک تعدادی مخالف، سینماها را باز کردند و این باز شدن سینماها، ضربه بیشتری به آن زد. همین که دیدید چه اتفاقی افتاد و الان که دوره پیک دوم کروناست، مردم بریده‌اند و دیگر به این راحتی‌ها به سینما اعتماد نمی‌کنند که بروند و فیلم ببینند. در سینما یا تالار سربسته به‌خاطر اینکه کولر آبی وجود ندارد و ارکاندیشن است، هوا را می‌کشد و به ازای یک فرد آلوده، با برگشت هوا، ۴۸۰ نفر آلوده می‌شوند. این وحشتناک است.

من خودم درحال حاضر مدیریت چندین سالن سینمایی را برعهده دارم مثل سینمای نجف‌آباد، میرزاکوچک‌خوان رشت، فرهنگ اصفهان. در این دوران، تعدیل نیرو هم داشتم؛ ضرر کرده و پول از جیب داده‌ام و حتی یک ریال هم تا امروز نگرفته‌ام ولی دارم می‌بینم که باز بودن و هزینه کردن، بیشتر از درآمد آن است.

مثلا سینما میرزاکوچک‌خان رشت در تیرماه امسال، ۶ میلیون و ۳۰۰ هزار تومان فروش داشت. حالا ۴ پرسنل داریم که ۱۲ میلیون تومان حقوق‌شان است. آب و برق و گاز و فلان هم داریم که می‌شود بالای ۲۰ میلیون تومان خرج ماهیانه. ما باید ۵۰، ۶۰ میلیون تومان می‌فروختیم تا این هزینه‌ها سرشکن شود. بنابراین وقتی بسته باشد تا زمانی که یک اتفاق خوبی بیفتد، بهتر است. در شرایط کنونی، فیلم تهیه‌کننده و سرمایه‌گذار هم نابود می‌شود.

قرار است درآمدزایی شود و مردم هم این آثار را ببینند. من الان برای فیلمی ۲ میلیارد و ۸۰۰ میلیون تومان هزینه کرده‌ام وقتی در این شرایط آن را نمایش دهم و ۲۰۰ میلیون تومان بفروشد چه می‌شود؟ خیلی سخت است.

*و صحبت پایانی شما؟

من همیشه گفته‌ام ای کاش مسئولان وقتی روی کار می‌آیند، بدانند که قرار است چه اتفاقی بیفتد. این شوراهای تولید و توزیع را بگذارند کنار و تجربه را بکشند وسط. بگویند فلان آدمی که در این شوراها نبوده ولی تجربه دارد و الان در خانه نشسته، اگر بیاید چه کارهایی می‌تواند انجام دهد. از باتجربه‌های سینمادار، تهیه‌کننده و کارگردان استفاده کنند. باور کنید سینما رشد خودش را پیدا می‌کند. بها دادن به جوان‌ها صددرصد عالی است ولی نه این‌طور که همین‌طور در یک روز به آنها پروانه ساخت بدهند که بروند و فیلم بسازند و بعد فیلم نفروشد و بودجه نابود شود. بدانند که این آدم چند تا دستیاری کرده و چند فیلم را کنار کارگردان مشاوره گرفته و چند اثر کوتاه ساخته است. این کارها اگر قانونی جلو برود، اصل قضیه پیدا می‌شود.

لینک منبع: داریوش بابائیان: با پول‌های محمد امامی همچنان کار می‌کنند/رضاداد همه جا پشت همه قضایای سینماست/رنجکشان به سینما لطمه می‌زند – نیوز

https://www.news.ir/147785/%D8%AF%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D9%88%D8%B4-%D8%A8%D8%A7%D8%A8%D8%A7%D8%A6%DB%8C%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D8%A7-%D9%BE%D9%88%D9%84%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85/

اخبار فرهنگی

حمید منوچهری تجلیل شد – نیوز



بازتاب خبر news.ir

به گزارش مشرق، آئین بزرگداشت حمید منوچهری و رونمایی از پوستر «۷۸ سالگی» مستند پرتره این پیشکسوت عرصه دوبله سه‌شنبه ۲۱ مرداد د برگزار شد.  مراسم رونمایی از پوستر «۷۸ سالگی» جدیدترین اثر از مجموعه مستندهای پیشکسوتان صدا و دوبله به دلیل شیوع ویروس کرونا و جلوگیری از انتقال این ویروس بدون حضور هنرمندان و هنردوستان و با حمید منوچهری هنرمند پیشکسوت،  وحید منوچهری دوبلور، و ابوالفضل توکلی تهیه‌کننده و کارگردان مستند در این شبکه برگزار شد. 

بیشتر بخوانید:

محاکمه «محمد امامی» از ۲۷ مرداد آغاز می‌شود

 حمید منوچهری با اشاره به لزوم ساخت مستند از پیشکسوتان صداوسیما گفت: اگر کار خوبی شده است من کاری نکردم و ماحصل زحمات آقای توکلی است. خوشحالم که مدیریت جدید شبکه مستند به چنین مستندهایی توجه دارد. خیلی خوب است که یادی از قدیمی‌ترهای صداوسیما کنیم. هر کاری انجام دهیم برای سازمان است و یکی از اعضای صداوسیما در آن معرفی می‌شود.
وی افزود: آقای یزدی، شما در طول این سال‌ها هر جا که بودید نشان دادید درست، خوب و حرفه‌ای هستید که به اینجا رسیدید. من با تمام وجود در اختیار شما هستم و هرکدام از دوستان دوبلور که دوست داشته باشد را برای ساخت قسمت‌های بعدی مستند می‌آورم.

 
این هنرمند پیشکسوت  درباره روند ساخت مستند پرتره «۷۸ سالگی» هم گفت: نزدیک به یک ماه و خورده‌ای در خدمت آقای توکلی بودیم و روزهای خوبی را پشت سر گذاشتیم. باید بگویم ایشان به کارشان بسیار علاقه‌مند است و از کنار بسیاری از جزئیات به‌راحتی نمی‌گذشتند تا کار برای مردم زیبا باشد. ایشان این مستند را به نحو احسنت ساخت و وقتی کار را دیدم بسیار لذت بردم. آرزو می‌کنم که این مستند برای مردم هم جای دیدن داشته باشد و مطمئنم این‌گونه خواهد بود.
وی ادامه داد: متأسفانه از بسیاری از بزرگان و اساتیدم نظیر آقای نصرت‌الله محتشم، سارنگ، مشکین و بهشتی هیچ اثری نداریم و هیچ تصویری از یادگارهای هنر این مملکت وجود ندارد. بهترین آرزوها را برای شبکه مستند و آقای توکلی دارم.

 
ابوالفضل توکلی کارگردان و تهیه‌کننده مستند «۷۸ سالگی» هم در این مراسم گفت: به دلیل مشکلات جسمانی که داشتم می‌خواستم تولید این کار را یک ماهی عقب بیندازم اما وقتی با آقای منوچهری صحبت کردم و همکاری خوب ایشان و فرزندان‌شان را دیدم تصمیم گرفتم که فیلم‌برداری را آغاز کنیم و کار بسیار خوبی از آب درآمد.

او با اشاره به روند تولید این مستند گفت: مستند پرتره آقای حمید منوچهری دوازدهمین مستند از مجموعه پیشکسوتان صدا و دوبله است که نامش «۷۸ سالگی» است. علت انتخاب این نام این است که روز اولی که برای فیلم‌برداری مشخص کردیم مصادف با روز تولد ۷۸ سالگی استاد بود. به همین منظور از قبل با خانواده ایشان هماهنگ کرده بودیم که بدون  اطلاع پدر کیکی را برای ایشان آماده کنند تا در آن روز مراسم تولدی نیز داشته باشیم. این جشن تولد در شروع و پایان فیلم نیز آمده است.

وی اضافه کرد: «۷۸ سالگی» اشاره‌ای به یک‌عمر فعالیت هنری آقای منوچهری در عرصه صدا، دوبله و بازیگری است. ایشان کارهای شاخصی داشتند و تلاش کردیم با همراهی ایشان و فرزندان‌شان این لحظات را ثبت کنیم تا به یادگار باقی بماند.

این کارگردان در بخش دیگری از صحبت‌های خود با اشاره به مقارن شدن ساخت بخشی از این فیلم با شیوع بیماری کرونا گفت: بخش عمده تصویربرداری ما در تهران بود و هنوز کرونا آغاز نشده بود که ضبط را آغاز کردیم؛ زمانی که این بیماری شیوع پیدا کرد، تصاویر مربوط به رادیو را نگرفته بودیم که همین موضوع قدری کارمان را سخت‌تر کرد. به همین دلیل نتوانستیم فعالیت استاد منوچهری در رادیو را خیلی زیاد به تصویر بکشیم بااین‌حال سعی کردیم که بازگو کنیم که ایشان دوران بسیار طلایی را در رادیو گذرانده است.

توکلی با اشاره به تعدادی از آثار حمید منوچهری گفت: مردم عموماً صدای ایشان را در انیمیشن کارگاه گجت و نقش آقای رئیس می‌شناسند اما ایشان به‌عنوان مدیر دوبلاژ کارهای بسیار خوبی انجام داده که «حرفه خانوادگی» یکی از بهترین کارهای ایشان در این زمینه به شمار می‌رود. او به دلیل صدای پخته‌ای که دارد عمدتاً دوبله شخصیت‌های پیر و جاافتاده و مثبت را دوبله کرده است. در رادیو نیز همه از ایشان به نیکی یاد می‌کنند چراکه همواره یاریگر نسل جوان بوده است. ایشان در مقطعی تهیه‌کننده برنامه «صبح جمعه ایران» نیز بوده است.

کارگردان مستند «۷۸ سالگی» با اشاره به سختی‌های کار مستندسازی از چهره‌های پیشکسوت عرصه صدا و دوبله گفت: یکی از بخش‌های سخت تولید این مستندها که انرژی زیادی از من می‌گیرد هماهنگی با زیرمجموعه‌های صداوسیما است. بسیار بد است که برای تصویربرداری در رادیو یا واحد دوبلاژ باید سختی زیادی بکشم. متأسفانه این نهادها خیلی سخت همکاری می‌کند درحالی‌که من تهیه‌کننده برنامه‌ای در شبکه مستند هستم و برای تلویزیون فیلم می‌سازم. واقعاً این‌همه سخت‌گیری برایم مفهوم نیست.

او در پایان با اشاره به کار جدیدی که در دست تولید دارد، گفت: مستند آقای آرشاک قوکاسیان را به نام «قصه‌های آرشاک» تمام کردیم و تنها به دنبال چند تصویر از بزرگداشت ایشان در جشنواره فجر هستیم که هنوز به دستمان نرسیده است. مستند بعدی نیز پرتره‌ای از آقای بیوک میرزایی و ناصر نظامی است که تصویربرداری آن به پایان رسیده و امیدوارم به‌زودی به پایان برسد.
در پایان این نشست  از پوستر مستند پرتره «۷۸ سالگی» رونمایی شد و مدیر شبکه مستند با اهدای لوحی از سال‌ها فعالیت حمید منوچهری در عرصه هنر قدردانی کرد. 

لینک منبع: حمید منوچهری تجلیل شد – نیوز

https://www.news.ir/147654/%D8%AD%D9%85%DB%8C%D8%AF-%D9%85%D9%86%D9%88%DA%86%D9%87%D8%B1%DB%8C-%D8%AA%D8%AC%D9%84%DB%8C%D9%84-%D8%B4%D8%AF/

اخبار فرهنگی